پشت پنجره / در شرم دیلمان / که متانت جنگلش بر خاک می‌ریزد/ باتو می‌گریم / در پیراهنی از باران (همان:۳۴)
دستی از من / در آغوش آب / دستی، دور گردن باران است (همان:۱۱۲)
زیرا من / گیج این پارچه‌ای بودم / و لب ریز چشم گل سرخ / زیرا به نجابت نور می‌مانی / به غرور کشیده‌ی باران (همان:۲۰۸)
۴-۱-۱-۳ سطح فکری philosophical level
بررسی سطح فکری هر اثر از یک نظر حساس­تراز سطوح دیگر است، زیرا سطح فکری هر اثر واکنش‌های صریح‌تری نسبت به سبک و روش‌های دیگر نشان می‌دهد. سطح فکری، کیفیت آثار ادبی را می‌سازد. نبوغ فردی ، نوع نگرش و تلقّی شاعر از محیط، اجتماع، سنّت‌های زبانی و ادبی بر اساس سطح فکری و اندیشگانی شاعر رقم می‌خورد. نوع عاطفه و نگرش شاعر به جهان، می‌تواند در گزینش واژه‌ها و مفاهیم، ساخت استعاره و تشبیه و شکل گیری مفاهیم کلی و جزیی موثّر باشد بنابراین اگر چه توجّه به سطح فکری نوعی عدول از سبک شناسی های ساخت گرا و شکل گرایانه است اما نمی‌توان به آن چنان اهمیت داد تا محتوا از دست برود زیرا شکل و فرم ، ماهیت خود را از عاطفه و اندیشه می‌گیرد به عنوان مثال اگر شاعری مرگ اندیش باشد بی گمان در نوع ساخت ادبی اثرش موثّراست، در مقابل اگر شاعری شادی گرا باشد مفاهیم دیگری در اثرش شکل می‌گیرد که به تبع آن، برساخت‌های ادبی و زبان تأثیر گذار است .

( اینجا فقط تکه ای از متن پایان نامه درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

در بررسی یک اثر از لحاظ فکری مسائلی مطرح می‌شود مثل : «آیا اثر درون گرا و ذهنی (subjective) است یا برون­گرا و عینی (objective)؟ با بیرون و سطح پدیده‌ها تماس دارد و یا به درون و عمق پرداخته است؟ شادی گراست یا غم گرا؟ خردگراست یا عشق گرا (عرفانی)؟ چه فکر خاصی را تبلیغ می‌کند؟» (شمیسا، ۱۳۷۲ : ۱۵۷- ۱۵۶). نویسنده بدبین است یا خوش بین؟ تلقی او نسبت به مباحث مرگ، زندگی، عشق و جهان چگونه است؟
۴-۱-۱-۳ -۱ جهان بینی اشعار نجدی
دید تازه‌ی بیژن نجدی به طبیعت، انسان‌ها، اشیا و دنیای اطرافش به نحو برجسته‌ای با تجربه‌های شخصی او عجین شده و ایجاد تصاویری کرده که از ذهن خلّاقش خبر می‌دهد. او در حالی که کاملاً هشیارانه پیرامونش را مدنظر گرفته به کشف ارتباط‌های پنهان عناصر می‌پردازد. در حقیقت میان تصاویری که در ذهن او نقش می‌بندد و تصاویر واقعی نمی‌توان حد فاصلی قائل شد. نجدی برای ساخت تصاویر، دخل و تصرّفی در حقیقت امور نکرده، بلکه در پر رنگ نشان دادن زوایای مختلف تصاویری کوشیده که در مقابل چشم همه حضور دارند اما کمتر به آنها توجهی شده است. در فضای اشعار نجدی ،همواره موقعیت درون متن فضای بیرون را تازه و گرم نگه می‌دارد و در آن آدم‌ها، حضوری جدّی و محوری دارند، از طرفی عناصر زبانی و حسّ شاعرانگی، دستمایه ی دیگری است که نجدی را به ایستگاه‌های تازه‌ای از دغدغه‌های انسان می‌کشاند .گاهی نیز او با ارائه‌ ساختاری غیرمتعارف و در آمیختن واقعیت و تخیل، مخاطب را سرگردان و بهت زده از ابتدا به انتها و از انتها به ابتدا می‌فرستد تا همواره درجست و جوی حقیقتی موهوم و دست نیافتنی باشد.
نگرش بیژن نجدی به جهان همچون دیدگاه رئالیست، سوررئالیست و پست مدرن به جهان اطراف است و بیشتر اشعارش مخصوصاً در داستان‌هایش از این سه شیوه نشأت گرفته است .از مواد مرام نامه‌ی سوررئالیسم به خوبی می‌توان دریافت که بنیان گذاران این مکتب، در اندیشه‌ی رهایی انسان از هر نوع اسارت بوده‌اند و همچنین متذکر می‌شود که دو حالت ظاهراً متناقض، رؤیا و واقعیت در آینده به یک نوع واقعیت مطلق – یک فرا واقعیت – مبدّل خواهند شد. نجدی به این اصول کاملاً واقف بوده و خود را از جهان اطرافش جدا نمی‌داند. او با به کارگیری مظاهر طبیعت با بسامد بالا، دید مثبت خود را نسبت به جهان ابراز می‌دارد مظاهری همچون آب، زمین، خاک، درخت، برگ، دریا، رود، گل و…که در آثار نجدی می‌درخشند نشان از واقع گرایی دارند و دیدگاه او به جهان و طبیعت.
مه / جنگل / رودخانه می‌آید / با درختی افتاده روی آب (نجدی،۸۰:۱۳۸۰)
قلعه‌ای که در خیال بافی ماهی‌هاست / آب است و آفتاب آبی درون آب (همان:۶۸)
می‌دانیم بر نصف‌النهار خشک / پشت به باران رنجیده از من و تو / و درختانی که برگ برگردانده‌اند از ما (همان:۱۴۱)
قطار و ترن / و رود و رودخانه و دریاچه‌ها و آب / رؤیای ماهی نیست (همان:۱۴۲)
بر زمین/ بر خاک مزرعه/ من پوستم را در وسوسه‌ی روییدن برنج/ مثل آب ریختم (همان:۱۶۸)
درخت می‌کارم/ زمینش می‌دهد ریشه / بهارش، برگ / و برهنه‌اش می‌کند پاییز (همان:۱۸۹)
۴-۱-۱-۳-۲ زمان و جلوه های آن در اشعار نجدی
سال، ماه، هفته و روز کمیت‌های زمان را و پیری، جوانی، ایّام و عمر، کمیت و کیفیت زمان را مدنظر قرار می‌دهند. پیکان زمان به سوی آینده است و آینده همان شماره‌ی معکوس به سوی مرگ است. حضور زمان در لحظات سه‌گانۀ گذشته، حال و آینده، انسان را همیشه در سه عرصه قرار می‌دهد:
گذشته، همان حافظه است و حال، امکانی است که هر لحظه به گذشته تبدیل می‌شود و آینده پیمانی است که انسان با مرگ می‌بندد. گذشته، حال و آینده، اگرچه به ظاهر نمی‌توانند در انسان با هم ظهور یابند، امّا در حوزه‌ی روان و تخیّل می‌توانند در کنار هم قرار گیرند. تحوّل و تأثیر زمان در اشعار نجدی، خود را در کلمات و واژگانی گسترده نشان می‌دهد.تلفیق فضای رئالیستی و سوررئالیستی در آثار او آنچنان درهم و با هم است که منجر به ایجاد نوع و گونه‌ی خاص خود می‌شود. گسست های زمانی و مکانی، برگشت های ناگهانی و درهم به فضا و اتمسفر قبلی، وهم آلودگی اثر و … باعث شده که با هر بار خواندن آن، دنیایی نو و تازه پیش روی ما قرار گیرد. پرسوناژهایی که در گذشته و آینده در نوسان اند و با زمان حال در جدال؛ جدالی خاموش و بی صدا. نجدی در آثار خود به جزئیات اهمیت ویژه‌ای می‌دهد و همان اجزا را آن قدر بزرگ و پررنگ و محکم تصویر می‌کند که به کلّیتی تام در اثر بدل می‌گردد . نجدی به فرهنگ عامه، رسوم و مراسم کهن منطقه‌ای_ ایرانی نیز نظر داشته و در آثارش از آن بهره جسته و بر آن تأکید دارد. او در پی ادبیات بومی_اقلیمی نیست، اما رنگ و بوی منطقه‌ی جغرافیایی خود را در اثرش گنجانیده و با آن پیش می‌رود.
توفیق بیژن نجدی در تصویر سازی را می‌توان ناشی از دارا بودن احساس لطیف و کنجکاو، علاقه و عشق وافر به طبیعت و اشیای اطرافش، قدرت برقراری ارتباط بین زبان روزمره و زبان لطیف طبیعت و توانایی نزدیک کردن محتوا و ساختار در جهت ارائه‌ تصاویر بهتر دانست و با تعمّق بیشتر می‌توان دریافت که اغلب تصاویری که در وهله‌ی نخست بسیار بدیع و بکر به نظر می‌رسند و مخاطب را متحیّر می‌کنند بر مبنای صناعات ادبی شناخته شده‌ی زبان فارسی ساخته شده‌اند گرچه نباید این نکته را نادیده بگیریم که نجدی برای ساخت تصویر، صناعات ادبی را از زاویه‌ی تازه مورد استفاده قرار داده و فنون کهن ادبی را با نگاهی نو به کار گرفته است . در حقیقت می‌توان گفت او دید تازه‌ای نسبت به محیط پیرامونش داشته که همراه نگاه کنجکاو و جستجوگرش منجر به کشف ارتباط‌های موجود، اما پنهان از نظرها شده وبا استفاده‌ی دیگرگونه از فنون و صنایع ادبی تصاویری خاص و به یاد ماندنی آفریده است. نجدی گذر زمان را به اشکال مختلف ماه، سال، پیری، جوانی، کودکی و مرگ در اشعار خود گنجانده و آنها را باور دارد و به نوعی با اشعارش عجین و سرشته شده‌اند. او به زندگی بعد از مرگ نیز یقین و باور دارد و آن را جزء لاینفک زندگی خویش می‌داند. در شعر زیر که وصیت نامه‌ی او نیز محسوب می‌شود ناب بودن اندیشه و کلام او را درک می‌کنیم.
«وصیت»
نیمی از سنگ‌ها، صخره‌ها، کوهستان را گذاشته‌ام
با درّه‌هایش، پیاله‌های شیر
به خاطر پسرم
نیم دیگر کوهستان، وقف باران است
دریایی آبی و آرام را
با فانوس روشن دریایی
می‌بخشم به همسرم.
شب‌های دریا را
بی آرام و بی آبی
با دل شوره‌های فانوس دریایی
به دوستان دور در دوران سربازی
که حالا پیر شده‌اند.
رودخانه که می‌گذرد زیر پل
مال تو
دختر پوست کشیده من بر استخوان بلور
که آب پیراهنت شود تمام تابستان
هر مزرعه و درخت
کشتزار و علف را
به کویر بدهید، ششدانگ
به دانه‌های شن، زیر آفتاب
از صدای سه تار من
سبزسبز پاره‌های گلاب و گذاشته‌ام
روی رف
یک سهم به مثنوی
دو سهم به «نی» بدهید
و می‌بخشم به پرندگان
رنگ‌ها، کاشی‌ها، گنبدها
به یوزپلنگانی که با من دویده‌اند
غار و قندیل‌های آهک و تنهایی
و بوی باغچه را
به فصل‌هایی که می‌آیند
بعد از من

– داده ­ها رتبه بندی شدند که برای این منظور از آماره T استفاده گردید.
(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت nefo.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

– امید ریاضی ^۱E_i، واریانس V_i ^۱و شاخص U_i ^۱از روابط زیر محاسبه شد :
( ۸ )
( ۹ )
Ui ^۱ (۱۰ )
در روابط بالا N تعداد سال­های آماری مورد استفاده است. محل تلاقی شاخص U و U¹ با محدوده­ ۹۵ درصد اطمینان نشان دهنده تغییرات سری زمانی، و شاخص Uبعد از محل تلاقی وضعیت روند کاهش یا افزایش سری را نشان داده است (همتی، ۱۳۹۰ ).
۴ – ۷ – روش هموار ساز هالت _ وینترز
برای پیش ­بینی یک مساله حائز اهمیت است، و آن این است که باید اطلاعات و داده ­های دقیق و کافی از گذشته آن در اختیار باشد. این مورد یکی از مشکلات استفاده از ­­ا­­­کثر روش­ها در آب­و­هواشناسی به­ ویژه در ایران محسوب می شود و دقت مدل­ها را تحت تاثیر خود قرار می­دهد. سری­های زمانی بسیاری وجود دارند که می­توانند به وسیله­ یک چند جمله­ای به طور مناسب مدل­بندی شوند. مثلا یک سری فصلی یا سیکلی را نمی­ توان به آسانی به وسیله یک مدل چند جمله­ای معرفی کرد.
از روش هالت _ وینترز برای پیش ­بینی­های کوتاه مدت و همچنین پیش ­بینی­های میان مدت استفاده می­ شود. این رویه برآورد پویایی از مولفه­های روند، سطح و مولفه­های فصلی فراهم می ­آورد (بایزیدی و همکاران ۱۳۹۱ – ۲۰ ). پیش ­بینی سری­های زمانی در این روش به یکی از حالات جمعی یا ضربی که در معادلات زیر نشان داده شده صورت گرفت :
Y_t = M + T + C + S + I ± e ( 11 )
Y_t = M × T × C × S × I ± e
در مطالعات فوق: Yt سری زمانی پیش ­بینی شده
M میانگین وزنی مورد بحث بیشترین میزان وزن به جدیدترین مشاهده سری زمانی داده شد. و به ترتیب که به داده ­های قبلی­تر سری زمانی برگشت می­ شود، وزن­ها نیز کمتر گردیدند.
برای پیش ­بینی در این مدل لازم بود، مولفه­های سطح یا میانگین (_t x̅ )، روند (T_t )، C مولفه چرخه­ای، S مولفه فصلی، I نوسانات نامنظم در طول سری و e خطاهای مشاهداتی باشند. حالت تجمعی پیش بینی هالت _ وینترز و آریما مورد بررسی قرار گرفته و در نهایت دو روش با هم مقایسه و نتایج حاصل از آن­ها بیان شد.
برای بیان روش هالت _ وینترز از معادلات زیر استفاده شده است :
( ۱۳ )
۰ < A < 1
( ۱۴ ) T _۱ = ᵦ t _{t – ۱} + ( ۱ – ᵦ ) ( X̅ _۱ – X̅ _t-1 )
۰ < B < 1
( ۱۵ ) F _۱ = γ e _{t – s} + ( ۱ – γ )
۰ < C < 1
در معادلات فوق x _t جدیدترین مشاهدات است. A, B, C ضرایب مربوط به هموارسازی نمایی هستند که مقدار عددی آن­ها بین صفر و یک متغیر است. چنانچه سری زمانی مشتمل بر دوره­ زمانی سال یا دوره خاصی باشد، مولفه­های فصلی مربوط به آن در سال یا دوره­ قبل با F t – s نشان داده شد. با رسیدن به زمان n، مقادیر آتی سری ( y _n+h) بر مبنای معادله ی زیر پیش بینی شدند.
Ŷ _{n – h} = y̅ _n + h _t + f _{t – s} ( ۱۶ )
این روش قبل از شروع پیش ­بینی ابتدا داده ­های واقعی را بر اساس مولفه­های معرفی شده شبیه سازی می­ کند و زمانی که فاصله­ی بین داده ­های واقعی و شبیه سازی شده به حداقل ممکن رسید، مقادیر آتی را پیش ­بینی می­ کند. معیار دیگر نکویی برازش مدل و صحت و دقت پیش ­بینی مدل، انحراف باقیمانده­هاست ( خورشید دوست و همکاران ۱۳۸۸).
۴ – ۸ – مدل­های باکس _ جنکینز
یک سری زمانی مجموعه ­ای از مشاهدات است که در یک دوره خاص زمانی، بر حسب زمان مشاهده مرتب شده باشند. معمولأ سری زما­نی به صورت ،……… ، ، نشان داده می­شوند، n ،……..۳،۲،۱ = t بیانگر زمانی است که مشاهده در آن اندازه ­گیری شده است و n تعداد مشاهدات را نشان می­دهد. لازم به ذکر است فواصل زمانی برای ثبت مشاهدات یک سری زمانی متفاوت است و می ­تواند سال، فصل، ماه، هفته، روز و … باشد. لذا برای رسیدن به یک مدل باکس _ جنکینز(ARIMA) موارد زیر باید مرحله به مرحله به کار برده شوند (عیسی پور ۱۳۹۲).
۴- ۸ – ۱ – بررسی ایستایی در واریانس
اولین گام در سری­های زمانی رسم نمودار آن می­باشد. نمودار سری زمانی به شناسایی روند، ناایستایی در واریانس، فصلی بودن و شناسایی داده ­های پرت کمک شایانی می­ کند. با توجه به آن که مدل­های احتمال سری­های زمانی برای سری­های ایستا در میانگین و واریانس تعریف شده ­اند لذا لازم است که ابتدا ایستایی سری را بررسی کرد و در صورت ناایستا بودن سری، با انجام تبدیلات مناسب به یک سری ایستا تبدیل کنیم. مهم­ترین ابزار برای تشخیص پایایی واریانس استفاده از روش COX BOX – می­باشد (خرمی و همکاران۱۳۸۶ -۱۴۱).تبدیلات باکس _ کاکس تبدیلات نهایی هستند که تابع احتمال اطلاعات تبدیل یافته را به تابع نرمال نزدیک می­ کنند(کمالی و همکاران ،۱۳۸۵). بنابراین داده­هایی که نرمال نبودند با بهره گرفتن از تبدیلات باکس _ کاکس نرمال سازی شدند. این مرحله باید قبل از هرگونه تحلیلی به مرحله اجرا در آید برای دو پارامتر انتخابی ایستگاه مورد مطالعه این مرحله انجام شد و پایایی واریانس آنها مورد بررسی قرار گرفت.در داده هایی که مقدار λ آنها برابر یک بود تبدیل داده ها انجام نشد.
(۱۷) تبدیل توانی باکس –کاکس T()= =
در مقادیر بالا γ مقدار BOX-COX ، Z_t سری تبدیل شده و x_t سری اولیه می­باشد.
۴ – ۸ – ۲ – بررسی ایستایی در میانگین
چنانچه یک سری زمانی در میانگین ناایستا باشد، مهم­ترین ابزار تبدیل این سری به یک سری ایستا تفاضلی کردن می باشد. بررسی ایستایی و ناایستایی در میانگین برای ایستگاه مورد مطالعه انجام شد و ایستگاه که فقط در واریانس ناایستا بود، با آزمون باکس – کاکس ایستا شد. در آخر هم برای اطمینان از ایستایی میانگین نمودار تحلیل روند خطی برای تمام سری­های تفاضلی شده رسم گردید. تفاضلی کردن مرتبه اول و دوم یک سری زمانی به صورت زیر تعریف می­ شود:
(۱۸) – =
+ ۲ – = ( – )– = – =

را عملگر تفاضلی می­نامند. تفاضلی کردن مرتبه d را با نشان می­دهیم.و در عمل می­توان با یک یا دو بار تفاضلی کردن یک سری ناایستای فصلی یا غیر­فصلی را به یک سری ایستا تبدیل کرد.
۴ – ۸ – ۳ – رسم نمودارهایACF و PACF
نمودارهای ^[۶۴]acf و ^[۶۵]pacf وسیله­ای مهم برای تشخیص مدل می­باشند. رسم این نمودار­ها در تعیین نوع و مرتبه فرایند مفید است. زیرا با بررسی تأخیرهای صورت گرفته در این نمودار مقادیر ^[۶۶]AR(p) و ^[۶۷]MA(q) بدست می ­آید. در پارامترهای انتخابی برای انجام مراحل پیش ­بینی، این نمودار­ها برای سری­های اصلی و تفاضلی شده رسم گردید.
۴ – ۸ – ۴ – بررسی مناسبت مدل
پس از تشخیص یک مدل مناسب و برآورد پارامترهای آن، سوالی که باقی می­ماند این است که آیا این مدل رسا است یا نه ؟پس از بررسی نمودارهای acf و pacf مدل مورد نظر به نرم افزار معرفی گردید و مناسبت آن مورد برازش قرار گرفت برای فصولی که در آنها تبدیلات واریانس انجام نشد مدل برای سری اصلی، و برای فصولی که تبدیلات واریانس انجام گرفت، مدل برای سری تبدیل شده محاسبه گردید. مقادیر AR(P) و MA(q) در چند حالت برازش گردید و برای تمام شاخص ­ها صحت آنها مورد آزمون قرار گرفت و در نهایت بهترین مدل انتخاب شد.
برای بررسی مناسبت مدل موارد زیر به ترتیب انجام شد:
الف) بررسی نرمال بودن باقیمانده­ها (رسم نمودار احتمال نرمال و هیستوگرام باقیمانده­ها)
ب) بررسی فرض استقلال باقیمانده­ها (رسم نمودارهای acfو pacf باقیمانده­ها)
ج)بررسی فرض ثابت بودن واریانس باقیمانده­ها
د) رسم نمودار باقیمانده­ها در برابر زمان
جدول ۴ – ۳ رفتارتوابع خودهمبستگی و خود همبستگی جزئی برای مدل­های ایستا(خرمی وبزرگ نیا،۱۳۸۶)

Pacf

Acf

مدل

بعد از تأخیر p قطع می شود

به صورت یک تنزل نمائی یا موج سینوسی میرا به سمت صفر میل می کند .

AR(p)

بعلاوه، از آنجا که «توسعه» یکی ازا ولویت های سازمان ملل متحد است و برای اجرای حق توسعه اهمیت بسیار قائل است، اقداماتی را در جهت مطالعه مفهوم و محتوای اعلامیه حق توسعه و ابعاد گوناگون آن، و همچنین نحوه به اجرا درآوردن آن انجام داده است. پی گیری اجرای اعلامیه به طور مستمر از زمان تصویب آن در ۱۹۸۶ ادامه داشته است. اما مهمترین این اقدامات در چارچوب کمیسیون حقوق بشر از سال ۱۹۹۳ با ایجاد یک گروه کاری حق توسعه آغاز شد و سپس در ۱۹۹۸ با تعیین یک کارشناسی مستقل حق توسعه و پس از آن با ایجاد یک کارگروه عالی رتبه اجرای حق توسعه برای گروه کاری یاد شده و به خصوص واگذاری بررسی معیارهای ارزیابی دوره ای مشارکت توسعه جهانی- چنانکه در هدف هشتم ازاهداف توسعه هزاره بیان شده است – از دیدگاه حق توسعه به این کارگروه، ادامه یافت. شورای جدید التاسیس حقوق بشر نیز تصمیم به ادامه ماموریت آن گرفت.

( اینجا فقط تکه ای از متن فایل پایان نامه درج شده است. برای خرید متن کامل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

این اقدامات گواه بارز این واقعیت است که حق توسعه به تدریج جایگاه حقوقی محکم تری را کسب نموده است و اجرای آن در ضمن می تواند فرصتی را برای تحقق اهداف نظم نوین اقتصادی بین المللی، به عنوان بخشی منسجم از کل مطالبات اعلامیه حق توسعه فراهم اورد. بدین سان، آرمان های مستتر در نظم نوین اقتصادی بین المللی خود را با شرایط تغیر یافته بین المللی همساز نموده و در قالبی دیگر عرضه شده اند.
ب- توسعه
توسعه پایدار مفهوم دیگری است که با نظم نوین اقتصادی بین المللی بسیار مرتبط بوده و میتواند گامی در جهت دستیابی به آن تلقی شود. توسعه پایدار مفهومی گسترده و فراگیر است که حمایت از محیط زیست، مشارکت عمومی، حقوق بشر، جامعه داری شایسته، توانمندسازی جنسیتی، فقر زدایی و. .. را در بر می گیرد. هم در توسعه پایدار و هم در نظم نوین اقتصادی بین المللی، اصول انصاف، همبستگی و همکاری بین المللی اساسی به شمار آمده و لازمه اجرای انها هستند. مفهوم توسعه پایدار به خصوص از طریق تصحیح نقش نیروهای بازار و جنبه های منفی اقتصادی مبتنی بر آن، با نظم نوین اقتصادی بین المللی در ارتباط است. بنابراین می توان گفت که مفهوم توسعه پایدار قید و محدودیتی است برای آزاد سازی بازار در مواردی که آزاد سازی برای توسعه پایدار آثار منفی درپی داشته باشد.
به طور خلاصه، مجمع عمومی اندیشه نظم نوین اقتصادی بین المللی را که در ۱۹۷۴ مطرح شد هرگز رها نکرد، بلکه سعی کرد آن را با شرایط تغییر یافته بین المللی همساز نموده و در قالبی دیگر عرض کند. مجمع عمومی علاوه بر تلاش در جهت تحقق نظم نوین اقتصادی بین المللی و تثبیت حداقل برخی از اصول ان از طرف دیگر، بار دیگر در سال ۲۰۰۸ تصمیم گرفت به مناسبت سی و پنجمین سالگرد تصویب اعلامیه و برنامه عمل راجع به ایجاد نظم نوین اقتصادی بین المللی، این موضوع را مجدداً در دستور کار خود قرار دهد.
مجمع عمومی به همین منظور قطعنامه ۲۲۴/۶۳ را در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۰۸ با عنوان «به سوی نظم نوین اقتصادی بین المللی» تصویب کرد و در آن «نیاز به ادامه کار در جهت یک نظم نوین اقتصادی
بین المللی بر مبنای اصول انصاف و تساوی حاکمیت، وابستگی متقابل، منافع مشترک، همکاری و همبستگی میان همه دولتها» را مورد تایید مجدد قرار داد و تصمیم گرفت وضعیت اقتصادی بین المللی و آثار آن را بر توسعه را در اجلاس بعدی مورد بررسی عمیق قرار دهد و به این منظور از دبیر کل درخواست کرد که در گزارش بعدی خود با عنوان «جهانی شدن و وابستگی متقابل» یک بررسی راجع به چالش های اقتصادی و سیاسی بین المللی برای رشد اقتصادی مداوم عادلانه و فراگیر و توسعه پایدار، و نقش ملل متحد در پرداختن به این مسائل در پرتو اصول مندرج در اعلامیه و برنامه عمل راجه به ایجاد نظم نوین اقتصادی
بین المللی را بگنجاند. قطعنامه دیگری با همان عنوان در ۲۱ دسامبر ۲۰۰۹ و تقریباً با محتوای مشابه که حاکی از ادامه کار مجمع عمومی در این زمینه است، به تصویب میرسد.
نظم نوین اقتصادی بین المللی در سال ۱۹۷۴ به لحاظ فلسفی مدعی شد که جهان یک «دهکده جهانی»، یعنی یک جامعه ملی است، از انجا که ثروت و دانش به نحو اجتماعی تولید می شوند، می باید به نحو اجتماعی توزیع کردند. اکنون که پس از گذشت ۳۶ سال، تحولات روابط بین المللی و به ویژه طرح و پر رنگ شدن موضوع جهانی شدن، اندیشه «دهکده جهانی» را به نحو ملموسی به واقعیت نزدیک کرده است، ضرورت تحقق اهداف و اصول نظم نوین اقتصادی بین المللی بیشتر احساس می شود، بنابراین تعجب آور نیست که مجمع عمومی فرصت را برای طرح و پیگیری مجدد آن مناسب شمرده است. (زمانی، پیشین، ۱۱۶- ۱۱۱).
۴-۸- سازمان ملل متحد و هنجارسازی در حوزه مبارزه با تروریسم
در مقایسه با جامعه ملل، ارکان سازمان ملل متحد نقش قابل ملاحظه ای در ایجاد و تکوین حقوق مبارزه با تروریسم بین المللی ایفا کرده اند. در میان ارکان سازمان، نقش مجمع عمومی از دو جهت قابل توجه است. این مجمع از سویی با تدارک تصویب سیزده کنوانسیون بین المللی ضد تروریستی و همچنین تدوین راهبرد ضد تروریسم ملل متحد، در استاندارسازی بین المللی نقش محوری داشته است و از سوی دیگر در تبیین حقوق و قواعد قابل اعمال در مبارزه با تروریسم بسیار کوشیده است.
در متن منشور ملل متحد استقرار امنیت بین المللی وظیفه اصلی شورای امنیت است و مجمع عمومی در این خصوص دارای صلاحیت صریح و آشکار نیست اما مجمع عمومی در پنجمین اجلاس خود با تصویب قطعنامه شماره ۳۷۷ به تاریخ سوم نوامبر ۱۹۵۰ برای خود صلاحیت و قدرت استقرار امنیت
بین المللی ایجاد کرد. در متن منشور ماده ای صریح وجود ندارد که چنین صلاحیتی برای مجمع در نظر گرفته باشد. طبق اصول منشور مجمع عمومی دست به اقداماتی نمی زند بلکه می تواند چنین اقداماتی را توصیه و یا تصویب کند. به هر حال، مجمع عمومی عرصه ای برای اعضا فراهم اورده که مسائلی را که مهم تلقی می کنند مطرح و با یکدیگر به تبادل دیدگاه ها و بحث بر سر چالش ها بپردازد. مجمع عوممی تنها رکن میان حکومتی است که با مسائل سیاسی گسترده سروکار دارد و با عنایت به ویژگی تساوی اعضا در آن مجمع می تواند ایجاد کننده هنجارها و قواعد جهانی و ترغیب کننده همکاری در زمینه علایق و چالشهای مشترک بشریت باشد. (Peterson , 2005 , 5).
یکی از مهمترین چالش های فراروی جامعه جهانی و حقوق بین الملل، مسئله تروریسم و ارائه تعریفی مناسب از آن است. تروریسم معمایی مفهومی را هم برای ملل متحد و به میزان کمتر برای دیگر نهادهای بین المللی ایجاد کرده است. ملل متحد به منظور جلوگیری از جنگ میان دولتها تاسیس شد؛ نه به منظور حفظ دولتها از گروه های نامشخص و سیال که تقریباً خصیصه فراملی دارند و فاقد هرگونه ساختار، مکان یا نشانی هستند. قطعاً با توجه به جایگاه مجمع عمومی مباحثی که درباره تروریسم در آن جریان دارد و قطعنامه های مربوط به آن چگونگی و سیر تکاملی دیدگاه های دولت های عضو را در مورد تروریسم روشن می سازد.
در این زمینه باید به این موضوع توجه داشت که از طرفی ویژگی های ساختاری مجمع عمومی در تلاشهایش برای مقابله با تروریسم بین المللی محدودیت ایجاد می کند. مجمع عمومی همانند یک هماهنگ کننده مستقیم نمی تواند عمل کند زیرا فاقد قدرت لازم برای وادار کردن دولتها به اقدام یا عدم اقدام به اعمالی خاص است. هیچگونه ساختار اجرایی ندارد که قادر به اجرای تصمیماتش باشد. از طرف دیگر منابع لازم را برای تشویق رفتار خوب و تنبیه رفتار بد در اختیار ندارد. بنابرگفته آینیس کلود^[۹۷]؛ مجمع عمومی نهادی برای مشروع یا عدم مشروع سازی دسته جمعی موضوعات هنجاری است که اعمال دولت های عضو را در مسائل کلی جهت می بخشد. این رکن بیانیه ها، سیاست ها و رفتار هر یک از دولتها و دیگر بازیگران را در شرایط خاص متاثر می سازد. این مشروعیت دسته جمعی اغلب تا حد هنجارهای عموماً پذیرفته شده پیش می رود. تاثیر تلاش های مربوط به تاثیرگذاری بر رفتار خاص دولت ها از طریق قطعنامه ها، اغلب بسیار اندک و تدریجی است و به اجماع قوی بر سر هنجارهای مناسب شرایط بستگی دارد.
مجمع عمومی تروریسم بین المللی را به دو صورت مورد توجه قرار می دهد؛ اول با ایجاد چارچوبی هنجاری که تروریسم را به عنوان مسئله ای مشترک تعریف کند و دوم با ترغیب اقدام حکومت ها به منظور ایجاد قواعد حقوقی داخلی و بین المللی به خصوص برای مقابله تروریسم.
۴-۸-۱- مباحث و اقدامات مجمع عمومی درباره تروریسم
علی رغم انکه قطعنامه های مجمع عمومی حاصل توجه به وقایع خاص تروریستی در مقاطع تاریخی بوده است؛ دولت های عضو از مجمع عمومی به عنوان عرصه ای برای هماهنگی بیشتربرای ایفای نقش خود در زمینه حفظ صلح و امنیت بین المللی بهره نگرفته اند. به رغم شکایت هایی از تمایل پنج عضو دائم به کنارگذاشتن ده عضو دیگر از مباحث کلیدی، اکثریت اعضای مجمع عمومی صلاحیت مستقیم شورای امنیت در این خصوص را مورد احترام قرار داده اند. تلاش های مجمع عمومی به منظور ایجاد چارچوبی هنجاری در سه جریان از قطعنامه های مربوط به تروریسم منعکس می باشند. بخشی از این قطعنامه ها که ناظر بر وقایعی خاص هستند، چگونگی فهم این ساختار هنجاری و به کارگیری آن را از سوی دولتها بیان می کنند. بنابراین به سهمی سیر تکاملی دیدگاه های دولت ها در مورد تروریسم را روشن می سازد. همچنین تلاش های مجمع عمومی به منظور ترغیب اقدام هماهنگ بین المللی در مقابله با تروریست ها سه شکل به خود گرفته است: دو کمیته مخصوص در مورد تروریسم از نمایندگان دولت های عضو تشکیل شده است که راهکارهای خاص را بیابد؛ کارگزاری های تخصصی ملل متحد دارای صلاحیت در حوزه های مرتبط با تروریسم را به منظور تبیین مسئله تشویق کرده است، و دولت ها را به تکمیل قوانین بین المللی و داخلی در مقابله با اعمال تروریستی و همکاری با یکدیگر در جلوگیری از تروریسم تشویق کرده است.
مجمع عمومی ابتدا در سال ۱۹۷۲ تروریسم بین المللی را به صورت مسئله ای کلی تعریف کرد. در اواسط دهه ۱۹۸۰ نیز گاه گاه آن را مطرح ساخت و از زمان تصویب اعلامیه راه های حذف تروریسم
بین المللی با قطعنامه ۶۰/۴۹ در دسامبر ۱۹۹۴ کم و بیش به طور مداوم ان را مورد توجه قرار داده است. پیشنهادات خاص که در رابطه با رسیدگی به تروریسم در این قطعنامه ها وجود دارند، در طول زمان با تغییر تصور مجمع عمومی از مسئله متحول شده اند. از عناوین و مقدمه های این قطعنامه ها می توان طرح های مجمع عمومی در مورد بیان مفهوم کلی تروریسم را پیگیری کرد. بندهای مقدماتی، ملاحظات گسترده و راهنمای تصویب قطعنامه ای را شناسایی می کنند. زمانی که قطعنامه ای جدید براساس قطعنامه های قبلی تنظیم گردیده ملاحظات قبلی مجمع در مورد موضوع ابتدا مطرح می شود، و هنجارهای بین المللی کلی تر به وسیله مجمع عمومی به دولت های عضو یاداوری می شود. عناوین و مقدمه های این قطعنامه ها حاکی از آن است که رهیافت مجمع عمومی نسبت به مسئله تروریسم در اوایل دهه ۱۹۹۰ تغییری چشمگیری می کنند. از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۹، توجه به تروریسم به عنوان مسئله ای کلی تحت موضوعی با عنوان «راهکارهای جلوگیری از تروریسم بین المللی»، عمدتاً به کمیته ششم (کمیته حقوقی) واگذار و این عبارت در عناوین قطعنامه نیز به کار برده شد. به هر حال، مقدمه ها بیشتر متوجه ایجاد تمایز میان درگیری نظامی قابل توجیه و تروریسم بود تا تمرکز بر پیشنهاداتی برای کاهش وقوع تروریسم. بندهای اجرایی نیز تنها به اختلافات میان دولتها برای ابزار مقابله با تروریسم از طریق همکاری و توجه به دلایل ریشه ای توجه داشت. در دهه ۱۹۹۰ این مسئله هنوز به کمیته ششم ارجاع داده می شد، اما ویژگی قطعنامه های تصویب شده در این دهه کاملاً متفاوت بود. در سال ۱۹۹۱، نخستین قطعنامه در مورد مسئله کلی تروریسم با اجماع به تصویب رسید که عنوان آن به راهکارهای حذف تروریسم بین المللی تغیر کرده و بنابراین، قطعنامه های بعدی نیز دارای این عنوان بودند. عنوان جدید موافقت بیشتر برای عدم توجیه اعمال تروریستی به دلایل ریشه ای را منعکس می کرد. همچنین تلاش در جهت حمایت از این نکته بود که درگیری های نظامی قابل توجیه که به لحاظ هدف و ابزار متفاوت هستند عنوان تروریسم ندارند. حتی دولت های بسیار که به طور مداوم بر خلاف دلایل ریشه ای تاکید می کردند با ضرورت راهکارهای گسترده همکاری در جهت مقابله با هرکسی که درگیر اقدامات تروریستی است، موافقت کردند. در سال ۱۹۹۳ جریانی از قطعنامه ها به وسیله کمیته سوم (کمیته اجرایی، بشر دوستانه و فرهنگی) به عنوان «حقوق بشر و تروریسم» شرایط قربانیان و عاملان واقعه تروریستی مطرح شد که با نگرشی متفاوت، مبتنی بر ادغام موضوعات در قطعنامه ۶۰/۴۹ (۱۹۹۴) خود را نشان داد. (Peterson, 2004 , 176).
مجمع عمومی سازمان ملل متحد از سال ۱۹۹۴ به این سو در دسامبر هر سال سری قطعنامه های موسوم به «اعلامیه تدابیر امحای تروریسم بین المللی» را تصویب نموده است که تاکنون بالغ بر ۱۶ اعلامیه می شود. مجمع این قطعنامه ها بی آنکه تعریفی از تروریسم ارائه دهد، تروریسم توسط هرکس و هرجا و برای هر هدفی که انجام شده باشد را کیفری و غیر قابل توجیه دانسته و محکوم کرده است. همچنین مجمع در این سری از قطعنامه ها با گنجاندن عبارت معروف محکومیت ارتکاب تروریسم «هرکس»، بر حفظ ایده تروریسم دولتی اصرار ورزیده است.
علاوه بر اعلامیه های تدابیر امحای تروریسم بین المللی، تعداد قابل توجهی قطعنامه راجع به حقوق بشر و تروریسم به تصویب مجمع عمومی رسیده است. در سری قطعنامه های «حقوق بشر و تروریسم» که از سال ۱۹۹۴ هر سال تکرار می شود، بر عدم تعارض مبارزه با تروریسم با رعایت حقوق بشر؛ و همچنین بر لزوم رعایت حقوق بشر، بشر دوستانه و حقوق پناهندگان در مبارزه با تروریسم تاکید می شود و بر نقش بنیادین تضمین احترام به حقوق بشر به عنوان مبنای بنیادین مبارزه علیه تروریسم اصرار ورزیده می شود.
در کنار سری قطعنامه های یاد شده، مجمع عمومی سازمان ملل متحد همگام با شورای امنیت و در واکنش به اقدامات تروریستی قطعنامه هایی را در محکومیت این اقدامات صادر کرده است که نمونه بارز آن قطعنامه مجمع بعد از حوادث ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱ می باشد.
افزون بر سری قطعنامه های فوق الذکر مجمع عمومی سازمان ملل متحد، فعالیت این مجمع در به تصویب رسانیدن سیزده کنوانسیون ضد تروریستی که در حقیقت، اقدام به تعریف و جرم انگاری مصادیق مهم و مبتلا به تروریسم در جامعه بین المللی کرده اند، شایسته توجه بسیار است. این کنوانسیون ها به ترتیب تاریخ تصویب عبارتنداز:
۱- کنوانسیون راجع به جرایم و دیگر اعمال ارتکابی در داخل هواپیما مصوب دسامبر ۱۹۶۳؛
۲- کنوانسیون راجع به سرکوب تصرف غیر قانونی هواپیما مصوب دسامبر ۱۹۷۰؛
۳- کنوانسیون راجع به سرکوب اعمال غیر قانون بر ضد ایمنی هواپیمایی کشوری مصوب سپتامبر ۱۹۷۱؛
۴- پروتکل سرکوب اعمال غیر قانونی خشونت، در فرودگاه های در خدمت هواپیمایی بین المللی کشوری، الحاقی به کنوانسیون راجع به سرکوب اعمال غیر قانونی بر ضد ایمنی هواپیمایی کشوری، مصوب فوریه ؛
۵- کنوانسیون سرکوب اعمال غیرقانونی بر ضد ایمنی کشتیرانی دریایی مصوب مارس ؛
۶- پروتکل سرکوب اعمال غیرقانونی بر ضد ایمنی سکوهای ثابت مستقر در فلات قاره، مصوب مارس؛
۷- کنوانسیون جلوگیری و مجازات جنایت بر ضد اشخاص تحت حمایت بین المللی از جمله نمایندگان دموکراتیک مصوب دسامبر ۱۹۷۳
۸- کنوانسیون بین المللی بر ضد گروگانگیری مصوب دسامبر ۱۹۷۹؛
۹- کنوانسیون حمایت فیزیکی از مواد هسته ای مصوب اکتبر ۱۹۷۹؛
۱۰- کنوانسیون بین المللی نشانگذاری مواد منفجره پلاستیکی به منظور ردیابی بعدی مصوب مارس؛
۱۱- کنوانسیون بین المللی سرکوب بمب گذاری تروریستی مصوب دسامبر ۱۹۹۷؛
۱۲- کنوانسیون بین المللی سرکوب تامین مالی تروریسم مصوب فوریه ؛
۱۳- کنوانسیون بین المللی برای سرکوب اعمال تروریسم هسته ای ۱۵ آوریل ۲۰۰۵٫
با یک بررسی اجمالی پنج ویژگی های کلی زیر برای کنوانسیون های ضد تروریستی قابل احصا است:
یک- به جز سه کنوانسیون سرکوب تامین منابع مالی تروریسم (۱۹۹۹)، سرکوب بمب گذاری های تروریستی بین المللی (۱۹۹۷) و کنوانسیون سرکوب اعمال تروریسم هسته ای (۲۰۰۵) – هیچ کدام از ده کنوانسیون دیگر اصولاً اشاره ای به تروریسم نکرده اند؛ ولی از آنجا که موضوعات مورد توجه آنها از مصادیق بارز تروریسم بین المللی بوده، به تدریج به عنواع کنوانسیون های ضد تروریسم مورد شناسایی اسناد و مجامع جهانی و منطقه ای قرار گرفته اند.
دو- به جز کنوانسیون سرکوب تامین منابع مالی تروریسم مصوب، هیچ یک از کنوانسیون های دیگر تعریف کلی از تروریسم عرضه نکرده اند؛ اگرچه هرکدام از کنوانسیون های مذکور تعریف دقیق و ارزشمندی از مصادیق مورد نظر ارائه نموده و آنها را شدیداً محکوم کرده اند.
سه- تقریباً هرکدام از کنوانسیون های سیزده گانه حسب ضرورت اجتماعی دوران خود، به تصویب رسیده اند به گونه ای که در نوع خود نشانگر رشد بالینی و حیات سیستمیک جامعه بین المللی نیز می باشند.
چهار- در مقدمه هر کدام از کنوانسیون های مذکور، تروریسم بین المللی محل صلح و امنیت بین المللی و تهدیدی برای بشریت معرفی و محکوم شده است.
پنج- از مجموع سیزده کنوانسیون، تکالیف مشترکی از جمله یا مجازات کردن یا استرداد، قابل استخراج است که به نظر می رسد پس از جهش حقوقی به وجود آمده ناشی از حادثه یازده سپتامبر به موجب حقوق سازمان ملل متحد و حقوق بین الملل عرفی برای کلیه دولتها الزام آور باشد. این تکالیف که توجه به آنها رهیافت های حاکم بر سیاسی جنایی جامعه بین المللی در مبارزه با تروریسم بین المللی را نمایان می سازد عبارتنداز:
۱- تکلیف به منع، پیشگیری و جرم انگاری فعالیت های تروریستی مورد نظر کنوانسیون ها؛ این تکلیف جز در کنوانسیون علامت گذاری مواد منفجره پلاستیکی در تمامی کنوانسیون های ضد تروریسم پیش بینی شده است،
۲- تکلیف به همکاری، اطلاع رسانی یا همکاری اطلاعاتی،
۳- تکلیف به تاسیس صلاحیت برای تعقیب متهمان به ارتکاب جرایم تروریستی،
۴- تکلیف به مجازات یا استرداد متهمان به ارتکاب جرایم تروریستی،
۵- تکلیف به معاضدت قضایی بین المللی برای مبارزه با تروریست ها.

اثربخشی

۷۲۶/۰

۵۲۷/۰

۴۸۵/۲۶

۳۸۱/۰

۳۰۴/۰

۱۳۳/۰

۰۳۴/۰

۹۰۵/۳

۰۳۸/۳

۴۱۰/۱

۳۷۳/۰

۰۰۰/۰

۰۰۰/۰

۰۰۳/۰

۱۶۲/۰

۷۱۰/۰

۴-۵ خلاصه فصل
همان طور که در فصول قبلی بیان شد این تحقیق به دنبال شناسایی و رتبه‌بندی عوامل موثر بر افزایش سطح اتکای حسابرسان مستقل به حسابرسان داخلی می‌باشد که در راه رسیدن به اهداف داده‌های مورد نیاز را با بهره گرفتن از پرسشنامه جمع‌ آوری نموده و برای تجزیه و تحلیل این داده‌ها از آزمون تک نمونه‌ای t، ضریب همبستگی و رگرسیون استفاده شد که در این فصل نتایج حاصل از این تجزیه و تحلیل ارائه گردید، به این صورت که ابتدا آمار توصیفی از پرسشنامه ارائه شد و در ادامه آمار استنباطی مطرح گردید. نتایج حاصل از آزمون تک نمونه‌ای t، تحلیل ضریب همبستگی و رگرسیون مبنایی را برای ما ایجاد کرد که از طریق آن توانستیم میزان و نوع رابطه متغیرهای پیش‌بینی‌شده مستقل را با متغیر وابسته شناسایی کرده ودرادامه آن‌ها را الویت بندی کنیم.
(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت nefo.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

فصل پنجم
بحث و نتیجه گیری
۵-۱ مقدمه
اتکای حسابرس مستقل برحسابرسی داخلی،توجهات زیادی را به خصوص در یک دهه گذشته به خود جلب کرده و دلیل آن این عقیده است که یک سیستم حاکمیت شرکتی قوی به حداقل کردن تأثیر مخرب فروپاشی شرکت، کمک می‌کند (روساک و جانسون^[۱۰۴]،۲۰۰۷). استانداردهای حرفه‌ای در زمینه حسابرسی، خاطرنشان می‌کند که اتکای حسابرس مستقل بر حسابرسی داخلی باعث صرفه‌جویی زیادی در هزینه از طریق کاهش زمان اجرای حسابرسی مستقل می شود. حسابرسان مستقل کار حسابرسان داخلی را برای تشخیص گسترش اتکا به آن‌ها ارزیابی می‌کنند. این اتکا نیز با کاهش هزینه حسابرسی باید به عنوان فرصتی برای افزایش ارزش کار حسابرسی داخلی در نظر گرفته شود.
علاوه بر این آشنایی بیشتر حسابرسان داخلی با شرکتشان باعث کاهش ریسک حسابرسی برای حسابرسان مستقل می شود. با توجه بدین مطالب بررسی این موضوع که کدام ویژگی‌های حسابرسی داخلی از نظر حسابرس مستقل می‌تواند باعث افزایش اتکا بیشتر آن‌ها شود ضروری و مهم به نظر می‌رسد.
با عنایت بر مطالب ذکرشده در قسمت مبانی نظری و پیشینه تحقیق و با بررسی استانداردهای مرتبط، پنج عامل عمده موثربرافزایش سطح اتکای حسابرسی مستقل بر حسابرسی داخلی شناسایی و فرضیه‌ها برای پاسخ‌گویی به سوال تحقیق طراحی شد، در چهار فصل گذشته کلیات تحقیق، مبانی نظری و پیشینهی تحقیق، گردآوری داده ها و روش انجام تحقیق و همچنین تجزیه و تحلیل داده ها و آزمون فرضیه های تحقیق تشریح شد. در این فصل با مروری بر نتایج به دست آماده از آزمون فرضیه‌های پژوهش، محدودیت‌های پژوهش و پیشنهادهای لازم ارائه شده است.
۵-۲ تفسیر نتایج پژوهش
در این پژوهش به بررسی پنج عامل موثربرافزایش سطح اتکای حسابرس مستقل برحسابرسان داخلی شامل: استقلال وبی طرفی حسابرسی داخلی، صلاحیت حسابرسی داخلی، عملکرد کاری حسابرسی داخلی، اثربخشی حسابرسی داخلی و ریسک ذاتی صاحب کار پرداخته شده است. تعداد نمونه‌های آماری این پژوهش به وسیله توزیع اولیه تعداد ۱۵ پرسشنامه در جامعه آماری و استفاده از فرمول برآورد تعداد نمونه به میزان ۱۱۵ مورد برآورد شد، در نهایت به واسطه طراحی پرسشنامه‌ها در انواع مختلف و ارسال آن‌ها به جامعه آماری از طریق روش‌های متنوع و نوین تعداد ۱۰۰ پرسشنامه جهت تجزیه تحلیل نهایی دریافت شد.
لازم به ذکراست که به منظور ارزیابی پایایی پرسش‌نامه با بهره گرفتن از نرم‌افزار آماری SPSS آزمون آلفای کرونباخ برای تمام سوال‌های پرسش‌نامه انجام شد بر اساس نتایج به دست آمده ضریب آلفا برای طیف لیکرت برابر۶/۹۷% بود که نشان‌دهنده آن است که تمام سوال‌های تحقیق در راستای موضوع تحقیق بوده و از انسجام محتوایی بسیار بالایی برخوردارند. تحلیل بیشتر نتایج این پژوهش در بخش‌های بعدی این فصل ارائه شده است.
۵-۲-۱ نتایج به دست آمده از آزمون t تک نمونه‌ای
با توجه به جدول ۳-۴ در فصل چهاروبادرنظرگرفتن سطح معنی‌داری، سوالاتی که مقابل آن‌ها «بله» ذکرشده است بدین معنی می‌باشد که دلایل کافی برای رد فرض صفر وجود نداشته است. پس نتیجه می‌گیریم که:
حسابرسان مستقل بیش‌ترین اتکای خود را درزمینه «استفاده از نظرات حسابرسان داخلی برای تعیین ذخیره مناسب مطالبات مشکوک الوصول» انجام می‌دهند.
حسابرسان مستقل عضو جامعه حسابداران رسمی ایران به ترتیب «توانایی دسترسی حسابرسی داخلی به اسناد ومدارک سازمانی»، «گزارش یافته ها واحدحسابرسی داخلی به سطح رضایت بخشی ازسازمان» و «محتوا و اهمیت گزارشهای حسابرسی داخلی برای سازمان» را به عنوان مهم‌ترین عوامل تأثیرگذار در کسب شناخت از «استقلال وبی طرفی حسابرسان داخلی» مدنظر قرارمی دهند.
نگرش حسابرسان مستقل بدین صورت می‌باشد که «دارا بودن انواع مهارتهای کافی (برای مثال حسابرسی،حسابداری، اقتصاد،مدیریت و…) توسط حسابرسان داخلی»، «میزان تجربهی کارکنان واحد حسابرسی داخلی»، «میزان تحصیلات و مدارک تحصیلی کارکنان واحد حسابرسی داخلی»، «آگاهی کارکنان واحد حسابرسی داخلی از فعالیتها، سیاستها و قوانین حاکم بر شرکت» اولویت‌های آن‌ها در مورد «صلاحیت حسابرسان داخلی» را تشکیل می‌دهد.

تمرکز روی قابلیت ­های کلیدی سازمان های همکار؛
پروژه ای بودن این سازمان­ها و افق برنامه ریزی کوتاه مدت؛
منحل شدن این سازمان­ها در صورت کاهش سودهای حاصله از همکاری؛
فقدان سلسله مراتب بدین معنی که هیچ یک از اعضا نباید تحت نفوذ دیگری باشند؛
حداکثر انعطاف­پذیری سازمانی؛
ضرورت وجود زیرساختارهای اطلاعاتی و ارتباطی لازم؛
ضرورت وجود اعتماد و اطمینان متقابل بین شرکت­های همکار؛ (دولت مدلی،۱۳۸۷).

دلایل نیاز سازمان­ها به تشکیل سازمان چابک

دلایل نیاز سازمان­ها به تشکیل سازمان چابک عبارتند از:
کوتاه مدت بودن فرصت­های بازار: در وقع وجود رقبای بسیار زیاد مانع از وجود طولانی مدت فرصت­ها­ی بوجود آمده می شود و هر سازمانی با تمام نیرو به دنبال دستیابی به این فرصت هاست.
وجود نداشتن تمامی قابلیت های مورد نیاز یک سازمان مستقل جهت ارائه سریع یک محصول جدید به بازار
غیرقابل پیش بینی بودن تغییرات مداوم در سطح بازارها، در حالی که با ایجاد یک سازمان چابک، ریسک در بین شرکت­های همکار توزیع می شود و آسیب پذیری انفرادی آنها کاهش خواهد یافت؛
ایده اصلی تشکیل یک سازمان چابک، بر بهره گیری از فرصت های فوری و کوتاه مدت بازار، از طریق ادغام قابلیت ­های محوری شرکت­های مستقل از هم استوار است(ملاحسینی و مصطفوی،۱۳۸۷؛ یعقوبی و همکاران،۲۰۱۱).

مدل­های دستیابی به چابکی

الگوی گلدمن و ناگل

گلدمن و همکارانش(۱۹۹۵) چابکی را کاربرد فناوری های جدید و اثربخش ارتباطی دانسته ­اند. به عقیده­ی آنان، چابکی دربرگیرنده ی اصول چهارگونه­ای است که با هم در ارتباطند. این اصول عبارتند از:
توانمندسازی و ایجاد رضایت در مشتریان؛
توانایی کنترل تغییرات و نامطمئنی محیط؛
هماهنگی؛
افراد و اطلاعات(ابراهیمیان جلودار،۱۳۹۰)
چابکی
رضایت مشتریان
افراد و اطلاعات
هماهنگی
توانایی کنترل تغییرات
الگوی چابکی گلدمن و همکارانش(ابراهیمیان جلودار،۱۳۹۰)

الگوی شریفی و ژانگ

شریفی و ژانگ(۲۰۰۱) بر اساس تحقیقاتی که انجام داده اند، الگویی مفهومی از چابکی ارائه کرده ­اند که شامل ابزارهای چابکی سازمانی، تقویت کننده­ها، توانمندی­ها و محرک­های چابکی می­ شود.
ابزارهای چابکی سازمانی: به عقیده ی شریفی و ژانگ ابزارهای چابکی به چهار گروه تقسیم می­شوند:
ساختار سازمانی: نیازمند ایجاد انعطاف پذیری در آن است؛ با توجه به حوزه ی فعالیت سازمان، اقدامات زیر را سازمان می تواند انجام دهد:

1. 1. مشارکت با دیگر سازمان ها؛

1. 1. افزایش انعطاف با تمرکز زدایی و ایجاد ساختارهای منعطف؛

1. 1. تمرکز بر سازماندهی مجدد و نوآوری.

افراد: توانمندی و انعطاف پذیری کارکنان در شرایطی که پیوسته در معرض موقعیت­های بحرانی و ناپایدار قرار می­گیرند، نقش کلیدی در سازمان­های چابک دارد.
فناوری اطلاعات: یکی از اولویت­های اصلی سیستم های چابک توجه بسیار زیاد به اطلاعات است؛ همچنین میزان تبادل اطلاعات در سازمان­های چابک بسیار زیاد و نیازمند مراقبت جدی از اطلاعات کلیدی در سازمان است. بنابراین سازمان­های چابک نیازمند فناوری بالا و سیستم­های اطلاعاتی و ارتباطی انعطاف پذیرند تا از این طریق بر انتقال درست اطلاعات اطمینان حاصل کنند و خودشان را با شرایط ناپایدار و پیش بینی ناپذیر محیط وفق دهند.

(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

نوآوری و خلاقیت: هر سازمان چابک باید به جای فروش محصولات خود به مشتریان، ارزش­های اساسی را به مشتریان تحویل بدهد. در واقع هدف اساسی سازمان­های چابک فراهم کردن مفهوم تولید به هنگام در نزد مشتریان، عرضه ی محصولات جدید و برآورده ساختن نیازهای گوناگون مشتریان در کوتاه­ترین زمان است.
توانمندی های چابکی: که قبلآ در این مورد توضیح داده شد.
محرک های چابکی: در این الگو این محرک­ها عبارتند از:
نیاز به چابک بودن: نخستین گام و مهم ترین محرک برای ایجاد چابکی در هرسازمانی وجود نیاز به چابک بودن در بین تمامی کارکنان سازمانی است.
طراحی راهبردی برای چابک بودن: در این بخش، بیشتر برای طراحی انعطاف پذیر و مسطح ساختار سازمانی، که می تواند محرک چابکی باشد، تأکید می شود.
راهبرد چابکی: اصل اساسی در چنین راهبردهایی انعطاف پذیری کامل است. در واقع هدف این راهبردها پاسخگویی سریع و به موقع به نیازهای مشتریان است. این امر در وهله ی بعد، وفاداری مشتریان به چنین سازمانی را بیشتر می­ کند و در نتیجه حیات و بقای آنها بیشتر و بیشتر می­ شود.

: الگوی مفهومی چابکی سازمان، شریفی و ژانگ(ابراهیمیان جلودار،۱۳۹۰)

الگوی کروکیتو و یوسف^[۱۰۰]

در یکی از مدل­های چابکی که توسط کوکیتو و یوسف(۲۰۰۳) ارائه شده است، فناوری­های پیشرفته اطلاعات و تولید منجر به ایجاد چابکی تولید می­گردد و چابکی تولید نیز از طریق کاهش هزینه­ها و افزایش سرعت و کیفیت، چابکی سازمانی را ایجاد می­نماید. بر اساس این مدل، پاسخگویی و انعطاف پذیری که حاصل وجود ارتباط مؤثر میان رهبری، کارکنان، مشتریان و عرضه کنندگان است، رابطه­ای تنکاتنگ با چابکی دارد. رهبری به عنوان بخشی که از کارکنان حمایت می­ کند تا با عرضه کنندگان و مشتریان رابطه برقرار نمایند، دارای اهمیت است. همچنین رهبری که نیاز به دستیابی به فناوری­های پیشرفته تولید و اطلاعات را احساس می­نماید باید از اثرات بکارگیری آنها در سازمان نیز آگاه باشد و تغییرات لازم به همراه آموزش کارکنان را بپذیرد. رهبری راهبردی می ­تواند از فرهنگ سازمان در جهت دستیابی به مزیت رقابتی استفاده کند. هم­چنین مدیریت سازمان باید این توانایی را داشته باشد که آمادگی کارکنان خود را در مواجهه با انواع گوناگون مشتریان حفظ کند. این امر به آموزش­های فنی و غیر شخصی نیاز دارد. سیستم­های پاداش در سازمان باید به گونه ­ای باشد که از بهبود پیوسته ی کارکنان حمایت کنند. رهبری، فرهنگ سازمانی و سیستم­های پاداش می توانند به اعضای سازمان در تعامل با مشتریان و عرضه کنندگان کمک به سزایی نمایند. برخورداری از فناوری اطلاعات سازگار با شرایط سازمان نیز یکی از مواردی است که می تواند در تعامل مؤثر اعضای سازمان با شبکه های مشتریان و عرضه کنندگان سهم به سزایی داشته باشد. همچنین این فناوری می تواند اطلاعات دقیق و به روز را در اختیار مشتریان قرار دهد. نتایج پژوهشی نشان می دهد که به کارگیری موفقیت آمیز فناوری اطلاعات می تواند منجر به خودگردانی در تصمیم گیری­های شغلی، ایجاد جو اعتماد و عدالت، کار گروهی و جریان آسان و انعطاف پذیر اطلاعات در سطح سازمان گردد(حمیدی؛ حسن­پور؛ کیایی و موسوی؛۱۳۸۸).

مدل چابکی سازمانی کروکیتو و یوسف(حمیدی؛ حسن­پور؛ کیایی و موسوی؛۱۳۸۸)

مدل چابکی از نظر تورنگ­لین و همکاران

هدف یک سازمان چابک عبارت است از تأمین نیازهای مشتریان و کارکنان. چنین سازمانی اساساً مجموعه ­ای از قابلیت­ها را برای انجام واکنش­هایی متناسب با تغییرات محیط کسب و کار در اختیار دارد. تورنگ لین و همکاران(۲۰۰۵) بر مبنای مرور ادبیات جامع، یک مدل مفهومی را به صورت نمودار زیر برای سازمان چابک ارائه کرده ­اند. در این مدل مهم­ترین عامل محرک چابکی، تغییر است و می­توان این تغییر را عمدتاً در نیازهای مشتری، ملاک­های رقابتی، بازار، فناوری و مؤلفه­ های اجتماعی مشاهده کرد. از طرفی سازمان چابک برای مقابله و رویارویی با این تغییرات به مجموعه ­ای از قابلیت­ها­ نیاز دارد که انعطاف پذیری، شایستگی، پاسخگویی و سرعت از آن جمله­اند. همچنین لازمه نیل به چابکی سازمانی بازبینی و اصلاح راهبردها، واکنش نسبت به فناوری­ها و امکانات کاری است و در این راستا به توانمندسازهای متنوعی نیاز است تا به کمک آنها، به محیط و الزامات متغیر آن واکنش نشان داده شود. نهایتاً قسمت پایانی مدل از تلفیق نظرات گلدمن و همکاران(۱۹۹۱)، یوسف و همکاران(۱۹۹۹) بدست آمده است که عبارتند از: اهرم نمودن تأثیر افراد و فناوری اطلاعاتی، مهارت در زمینه تغییر و عدم اطمینان وروابط همیارانه و مشارکتی(تورنگ لین و همکاران،۲۰۰۵).