همان‎طور که در جدول ۱۵ـ۳ نشان داده شده است، ضرایب برآورد شده مسیر از لحاظ آماری معنادارند. اندازه‎های پارامتر استاندارد شده برای هر یک از سؤال‎ها، نشان‎دهنده قدرت بار عاملی آنها بر عامل سردرگمی هویت است و مقادیر t بزرگتر از ۲ معناداری این سهم را نشان می‎دهد. کمترین ضرایب استاندارد شده و مجذور همبستگی چندگانه به سؤال ۱ و ۱۱ و بیشترین ضریب به سؤال ۱۰ اختصاص دارد. با حذف سؤالات ۱ و ۱۱، که دارای بار عاملی کمتر از ۲/۰ بودند، شاخص‎‎های برازندگی بهبود قابل ملاحظه‎ای را نشان داد (جدول ۱۶ـ۳) و بدین ترتیب این متغیر با چهار سؤال وارد الگو شد.

(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

جدول ۱۶ـ۳٫ شاخص‎‎های برازندگی الگوی اندازه‎گیری سردرگمی هویت

مجذور خی

درجه آزادی

سطح معناداری

RMSEA

CFI

SRMR

PGFI

۱۴/۲

۲

۳۴۳۲/۰

۰۱۱/۰
۰۲/۰ ؛ ۰

۱

۰۱۲/۰

۲۰/۰

۷ـ۴ـ۳ رفتار مشکل‎آفرین
همان‎طور که پیش‎تر بیان شد (فصل یک: تعریف‎های مفهومی و عملیاتی متغیرها)، رفتار مشکل‎آفرین برونی ـ سازی‎شده بر حسب رفتار نقض قانون، رفتار پرخاشگرانه، و مشکلات توجه عملیاتی شده است. والدین زیرـ مقیاس‎های رفتار نقض قانون و رفتار بزهکارانه و نوجوانان زیرمقیاس‎های رفتار نقض قانون، رفتار پرخاشگرانه، و مشکلات توجه را تکمیل کردند. همان‎طور که ضریب ۲۵/۰ در فراتحلیلی‎ها نشان داده است، همبستگی بین گزارش‎های والدین و کودکان از آسیب‎شناسی روانی کودک بسیار ناچیز است. این سطح پایین توافق مبیّن آن است که گزارش‎های والدین و خودگزارش‎دهی‎ها را نمی‎توان جانشین یکدیگر کرد (آخن باخ، ۲۰۰۸) و بدین ترتیب، در پژوهش حاضر از هر دو نوع داده سود جسته‎ایم.
پرسشنامه خودگزارش‎دهی نوجوان (گروه سنی ۱۱ تا ۱۸ سال) و سیاهه رفتاری کودک (گروه سنی ۶ تا ۱۸ سال) از ابزارهای سنجشِ تجربی محورِ نظام آخن‎باخ هستند. این ابزارها، به همراه دیگر ابزارهای این مجموعه در بیش از ۴۰۰۰ مطالعه منتشر شده مورد استفاده قرار گرفته‎اند. آنها را می‎توان به‎طور مستقل در مدتی حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در مورد افراد دارای مهارت خواندن در سطح پایه پنجم تکمیل کرد (آخن‎باخ و دیگران، ۲۰۰۲). آخن‎باخ و رسکورلا (۲۰۰۱ ) داده‎های وسیعی از پایایی و اعتبار این ابزارها را گزارش کرده‎اند. پایایی‎های به‎ دست آمده با روش بازآزمایی۹۱/۰ و۹۰/۰ و ضرایب کرونباخ ۸۵/۰ و ۹۴/۰ به ترتیب برای زیرمقیاس‎های رفتار نقض قانون و رفتار پرخاشگرانه از سیاهه رفتاری کودک و پایایی‎های به دست آمده با روش بازآزمایی ۸۷/۰، ۸۳/۰ و ۸۸/۰ و ضرایب کرونباخ ۷۹/۰، ۸۱/۰ و ۸۶/۰ به ترتیب برای زیرمقیاس‎های مشکلات توجه، رفتار نقض قانون و رفتار پرخاشگرانه از پرسشنامه خودگزارش‎دهی نوجوان گزارش شده‎اند (آخن‎باخ و رسکورلا، ۲۰۰۱).
پرسشنامه خودگزارش‎دهی نوجوان و سیاهه رفتاری کودک مشکلاتی را توصیف می‎کنند که والدین و نوجوانان می‎توانند آنها را بدون آموزش قبلی درجه‎بندی کنند. در این دو پرسشنامه از پاسخ‎دهنده خواسته می‎شود که بر مبنای شش ماه گذشته پاسخ بدهد. تحلیل عاملی سؤال‎‎های مرتبط با مشکلات نوجوان هشت نشانگان مضطرب/ افسرده، منزوی/ افسرده، شکایات بدنی، مشکلات اجتماعی، مشکلات تفکر، مشکلات توجه، رفتار نقض قانون و رفتار پرخاشگرانه را به‎ دست داده است. سه نشانگان اول، گروه‎بندی درونیسازی‎شده و دو نشانگان آخر گروه‎بندی برونی‎سا‎زی‎‎شده را نشان می‎دهند (آخن‎باخ و دیگران، ۲۰۰۲).
ایوانووا^[۱۴۲]و دیگران (۲۰۰۷) گزارش می‎دهند که ساختار همبسته هشت نشانگانی سیاهه رفتاری کودک وقتی در ۳۰ کشور جهان به‎طور جداگانه آزمون شدند، برازش خوبی داشتند. همچنین در گزارشی دیگر، ایوانووا، آخن‎باخ و دیگران (۲۰۰۷) به برازش خوب الگوی هشت نشانگانی پرسشنامه خودگزارش‎دهی نوجوان در ۲۳ کشور جهان دست یافتند. نتایج اجرای سیاهه رفتاری کودک در ۳۱ کشور جهان، به ترتیب برای زیرمقیاس‎های رفتار پرخاشگرانه و رفتار نقض قانون، ضرایب آلفای ۸۴/۰ و ۶۲/۰ را نشان می‎دهند (رسکورلا و دیگران، ۲۰۰۷).
الف) خودگزارش‎دهی نوجوان
گزارش‎های نوجوان با بهره گرفتن از زیرمقیاس‎های رفتار پرخاشگرانه (۱۷سؤال)، رفتار نقض قانون (۱۱سؤال) و مشکلات توجه (۹ سؤال) از پرسشنامه”خودگزارش‎دهی نوجوان” آخن‎باخ و رسکورلا (۲۰۰۱، اقتباس از آخن‎باخ، ۲۰۰۱) سنجیده شدند. خاطرنشان می‎کنیم که چهار سؤال از زیرمقیاس رفتار نقض قانون بنا به درخواست سازمان آموزش و پرورش شهر تهران به لحاظ وجود سؤال‎هایی در مورد مصرف مواد و فعالیت جنسی از مجموعه سؤال‎ها حذف و در مجموع، از ۴۱ سؤال این سه زیرمقیاس، ۳۷ سؤال در نوجوانان اجرا شدند. نمونه سؤال‎ها از این قرار است: ” من زیاد دعوا می‎کنم” (رفتار پرخاشگرانه)، ” من در خانه، مدرسه و جاهای دیگر قوانین را زیر پا می‎گذارم” (رفتار نقض قانون) و “برایم سخت است که حواسم را جمع کنم” (مشکلات توجه). پاسخ‎ها بر مبنای مقیاس سه درجه‎ای لیکرت ( از ۰، این‎ طور نیست تا ۲، کاملاً این طور است) درجه‎بندی شده‎اند.
۱ـ الف) پایایی زیر‎مقیاس‎ها
پایایی زیر‎مقیاس‎های رفتار پرخاشگرانه، نقض قانون و مشکلات توجه در اجرای نهایی با بهره‎گیری از روش آلفای کرونباخ (حذف سؤال به شرط افزایش پایایی) محاسبه شد. پایایی زیرمقیاس رفتار پرخاشگرانه ۸۴/۰، زیرمقیاس نقض قانون ۷۷/۰ و زیرمقیاس مشکلات توجه ۷۴/۰ به‎ دست آمد.
۲ـ الف) تحلیل عاملی اکتشافی زیرمقیاس رفتار پرخاشگرانه
با بهره گرفتن از روش تحلیل عاملی اصلی، ساختار عاملی زیرمقیاس رفتار پرخاشگرانه مورد بررسی قرار گرفت. اولین تحلیل عاملی نشان داد که یکی از سؤال‎ها (سؤال۱۵) دارای بار عاملی کمتر از ۳/۰ است. برای همین زیرمقیاس مجدداً با ۱۶ سؤال تحلیل عاملی شد که در اینجا نتایج تحلیل دوم گزارش می‎شود (جدول ۱۷ـ۳).

با توجه به اینکه معمولا درصدی از پرسشنامه های توزیع شده برگشت داده نمی شود،و با توجه به استفاده از روش معادلات ساختاری برای تجزیه وتحلیل داده ها،تعداد ۴۵۰ پرسشنامه توزیع، که از این تعداد۴۱۲ پرسشنامه برگشت داده شدو۳۸۵ عدد پرسشنامه قابل استفاده مبنای انجام پژوهش قرار گرفت.

( اینجا فقط تکه ای از متن پایان نامه درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

روش های گردآوری اطلاعات

گردآوری اطلاعات و داده ­ها شامل چند بخش بوده است. در بخش گردآوری اطلاعات در زمینه نظری وادبیات پژوهش موضوع از منابع کتابخانه ای ،مقالات،کتابهای مورد نیاز ونیز از منابع اینترنتی استفاده شده است.
در ابتدا مدل” تشخیص فرصت­­های کارآفرینانه­ی دانشگاهی”طراحی شد و سپس مدل طراحی شده برای خبرگان تشریح گردید. در ادامه مدل با بهره گرفتن از پرسشنامه­ زیر به تائید خبرگان( ۱۵ نفر) رسید. همچنین نظرات آنها در مدل اعمال گردیده است.

درست می باشد ( عدد یک)

درست نمی ­باشد(عدد صفر)

آیا موجودیت­های(قسمت­ های) مدل درست تعریف شده اند؟

آیا خصیصه­ های هر موجودیت درست می­باشند؟

آیا روابط بین موجودیت­ها درست تعریف شده است؟

آیا مدل درست شبیه­سازی شده است؟

نظرات اصلاحی خود را در مورد مدل بفرمائید:

جدول ‏۳‑۱: پرسشنامه ی تایید خبرگان
نظرات خبرگان تاثیر خوبی بر اصلاح مدل داشت به طور مثال رابطه­ بین دانشگاه و محیط به صورت غیر مستقیم دو طرفه بود ( ) که با نظر خبرگان که معتقد بودند محیط بر دانشگاه تاثیر خیلی بیشتر و مستقیمی را دارد و دانشگاه بر محیط تاثیر کم و غیر مستقیمی را دارد، رابطه به شکل
( ) در آمد.
سنجش عوامل مشخص شده در سطح اعضای دانشگاه شاهد به روش میدانی و با بهره­ گیری از پرسشنامه انجام پذیرفت. روش‌های میدانی به روش‌هایی اطلاق می‌شود که محقق برای گردآوری اطلاعات ناگزیر است به محیط تحقیق برود و با مراجعه به افراد و نیز برقراری ارتباط مستقیم با واحد تحلیل یعنی افراد، موسسات، سکونت­گاه‌ها و غیره اطلاعات موردنظر خود را گردآوری کند (حافظ‌نیا، ۸۷). با توجه به اهداف و فرضیات پژوهش،گردآوری اطلاعات میدانی، و برای پاسخگویی به سوالات تحقیق، یک پرسشنامه ۵۰ سوالی به شرح زیر، تهیه و تنظیم گردید :
قسمت اول، جهت کسب اطلاعات در مورد مشخصات پاسخگویان (اطلاعات جامعه شناختی) و سنجش میزان مواجه­هشان با کارآفرینی که تعداد ۶ سؤال را شامل می شد.
۲- قسمت دوم، جهت کسب اطلاعات در مورد متغیر وابسته(اثرپذیر) و متغیرهای مستقل (اثرگذار): ۵۰سوال بسته پاسخ که بر اساس مقیاس ترتیبی و طیف ۵ درجه ای لیکرت تنظیم شدند
الف: ۸سوال برای اندازه گیری متغیر وابسته ( فرصت­های آینده).
ب: ۱۸سوال برای اندازه گیری متغیر مستقل پژوهش(دانشگاه).
۱۴سوال برای اندازه گیری دیگر متغیر مستقل پژوهش(محیط).
۸ سوال برای اندازه ­گیری متغییر میانجی پژوهش(فرصت) در پرسشنامه گنجانده شد.

یکی از اهداف اصلی در هموارسازی سود ایجاد یک جریان با ثبات‌تر به منظور پشتیبانی از سطح سود پرداختی بالاتر می‌باشد. جریان سود با ثبات‌تر می‌تواند به عنوان ریسک پایین‌تر درک شود که منجر به قیمت سهام بالاتر و هزینه‌های استقراض پایین‌تر می‌گردد. هدف دیگر هموارسازی سود تمایل مدیریت واحد تجاری برای افزایش قدرت پیش بینی سرمایه گذاران و کاهش ریسک شرکت می‌باشد. به دلیل افزایش ثبات سود و کاهش نوسانات آن سرمایه گذاران می‌توانند پیش بینی دقیق تری از سودهای آتی داشته باشند. از اهداف دیگر هموارسازی سود که از متون اقتصادی حاصل می‌شود می‌توان به ملاحظات هزینه‌های سیاسی، مالیات و قراردادهای بدهی اشاره نمود (پورحیدری و افلاطونی، ۱۳۸۵، ۵۶).

حسابداری متهورانه: گزارشگری مالی متهوارانه به آن گروه از روش‌های حسابداری اطلاق می‌شود که با بهره گرفتن از آن موقعیت مالی شرکت به نحو مطلوب ارائه می‌شود. مدیران شرکت‌ها از طریق گزارشگری مالی متهورانه و سایر شکل‌های مدیریت سود می‌توانند سود گزارش شده را تغییر دهند و سود خاصی را بدست آورند. گاهی اوقات از حد نهایی و شدیدترین حالت‌های گزارشگری مالی متهورانه، به عنوان گزارشگری مالی متقلبانه نیز نام برده می‌شود (هاکن برک و نلس^[۲۹]، ۱۹۹۶، ۴۴).
حسابداری متقلبانه: تقلب به طور خاص به دو نوع تقسیم می‌شود: نوع اول، تقلبی است که یک سازمان به ارتکاب آن می‌پردازد. این نوع تقلب را اغلب کارکنان قسمت‌های مختلف، مشتریان و دیگر افراد مرتکب می‌شوند . دومین نوع تقلب به عنوان گزارشگری مالی متقلبانه با تقلب مدیریت شناخته می‌شود. برای نمونه، مسئولان اجرایی شرکت، اعضای هیئت مدیره یا افرادی که به عنوان مقامات صلاحیتدار شناخته می‌شوند، موجب تقلب مدیریت می‌گردند (وکیلی فرد و همکاران، ۱۳۸۸، ۳۸).
در ادبیات حسابداری تعریف روشن از مدیریت سود مشکل است، زیرا مرز میان مدیریت سود و تقلب‌های مالی مشخص نمی‌باشد. تقلب مالی، حذف یا دستکاری عمدی واقعیات اصلی یا داده‌های حسابداری است که در کنار سایر داده‌های وجود، باعث تغییر قضاوت و یا تصمیم گیری استفاده کننده از داده‌ها خواهد شد. بنابراین مدیریت سود را می‌توان به دو شکل مدیریت سود “خوب” و مدیریت سود “بد” بررسی کرد.
در مدیریت سود “بد” که در اصل همان مدیریت سود نامناسب است، تلاش می‌شود عملکرد عملیاتی واقعی شرکت با بهره گرفتن از ایجاد ثبت‌های حسابداری مصنوعی یا تغییر برآوردها از میزان معقول، مخفی بماند. برای مثال، هیأت مدیره یک شرکت ممکن است تأثیرات یک حاشیه سود کم را با ثبت درآمدهای دوره بعد در این دوره یا کاهش هزینه‌های مطالبات سوخت شده، افزایش دهند. پنهان کردن روند عملیات واقعی با بهره گرفتن از تهاترهای حسابداری مصنوعی و افشاء نشده از مصادیق مدیریت سود “بد” می‌باشد که اغلب نیز امری غیرقانونی است .
درمقابل، مدیریت سود”خوب” نیز وجود دارد. یک فعالیت عاقلانه و مناسب که بخشی از فرایند مدیریت مالی و اعاده ارزش سهامداران می‌باشد، از موارد مدیریت سود خوب به شمار می‌رود. مدیریت سود خوب جزئی از فرایند روزمره اداره یک شرکت با مدیریت عالی، محسوب می‌شود که در طی آن مدیریت، بودجه معقول تعیین می کند، نتیجه‌ها و شرایط بازار را بررسی می‌کند، در برابر تمامی تهدیدات و فرصت‌های غیرمنتظره واکنش مثبت نشان می‌دهد و تعهدات را در بیشتر یا تمامی موارد به انجام می‌رساند. یک شرکت نیاز به بودجه ریزی، داشتن هدف، سازماندهی عملیات داخلی و ایجاد انگیزه در کارکنانش در کنار ایجاد یک سیستم بازخورد، جهت آگاهی سرمایه گذارانش دارد . رسیدن به نتیجه‌های باثبات و قابل پیش بینی و رسیدن به روند مثبت سود با بهره گرفتن از محرک‌های طرح ریزی و عملیاتی خوب، نه غیرقانونی است و نه غیر اخلاقی، بلکه نشانه ای از مهارت‌ها و پیشرفت است که بازار در پی آن است و به آن پاداش می‌دهد. گاهی اوقات به این مدیریت سود”خوب”، مدیریت سود “عملیاتی” گفته می‌شود (دی جورج، ۱۹۹۹) که در آن مدیریت اقداماتی را در جهت تلاش برای ایجاد عملکرد مالی با ثبات (با بهره گرفتن از تصمیمات قابل قبول و داوطلبانه) انجام می‌دهد . نتایج نشان می‌دهد که مدیریت سود، بد نیست و در حقیقت مقوله ای مورد پذیرش و مورد نیاز در درون و برون شرکت توسط تمامی صاحبان سود بازار سرمایه می‌باشد (نوروش و همکاران، ۱۳۸۴، ۱۷۰).
۲-۱-۷) انواع مدیریت سود
هیلی و والن(۱۹۹۹) بیان می‌کنند که « مدیریت سود هنگامی رخ می‌دهد که مدیران از قضاوتهای شخصی خود در گزارشگری مالی استفاده کنند و ساختار معاملات را جهت تغییر گزارشگری مالی دستکاری نمایند. این هدف یا به قصد گمراه کردن برخی از صاحبان سود در خصوص عملکرد اقتصادی شرکت یا تأثیر بر نتایج قراردادهایی است که انعقاد آنها منوط به دستیابی به سود شخصی است». این محققان دو شکل از مدیریت سود را مستند می‌کنند:
۱)مدیریت سود مبتنی بر ارقام حسابداری و ۲) مدیریت واقعی سود. در حالت اول مدیریت از طریق اقلام تعهدی اختیاری به آرایش ارقام حسابداری مطابق با اهداف مطلوب خود می‌پردازد. اما در حالت دوم، مدیریت با اتخاذ برخی تصمیمات عملیاتی و به عبارت دیگر دستکاری فعالیت‌های واقعی به مدیریت واقعی سود روی آورده به سود مورد نظر خویش دست می‌یابد. همچنین مدیریت سود دارای شیوه‌های مختلفی است که هر کدام از آنها در قالب یکی از دو شکل بالا طبقه بندی می‌شوند:
الف) انتخاب رویه‌ی حسابداری: انتخاب رویه‌های حسابداری بر زمان بندی شناخت درآمدها و هزینه‌ها در محاسبه سود تأثیر می‌گذارد.. به عنوان مثال: رویه هایی که شناخت درآمدها را به جلو و تشخیص هزینه‌ها به تأخیر می‌اندازد، سود گزارش شده را افزایش می‌دهد.
ب) استفاده از رویه‌های حسابداری/ برآوردهای اختیاری: حتی بعد از اینکه مدیریت شرکت رویه‌های حسابداری را انتخاب کرد، هنوز این اختیار وجود دارد که چگونه اصول حسابدای به کار گرفته شوند. به عنوان مثال، در مورد برآورد عمر خدمات، ارزش اسقاط، عمر داراییهای نامشهود، نرخ سود حسابهای دریافتی و … اختیار وجود دارد.
ج) زمان بندی رویه‌های حسابداری: مدیریت همچنین اختیار دارد که چه موقع و چگونه رویدادها را شناسایی کند. هنگامی که رویدادهای حسابداری نیازمند افشا در صورتهای مالی هستند. به عنوان مثال در مورد داراییهای معیوب و خراب، این اختیار وجود دارد که چه مقدار ازآن را مستهلک کنیم.
د) زمان بندی: زمانبندی تحصیل و خرید دارایی‌ها می‌تواند بر سود حسابداری تأثیر بگذارد. مدیریت می‌تواند زمان و مقدار سرمایه گذاری در هزینه‌های تحقیق و توسعه، تبلیغات و نگهداری را انتخاب نماید، هرسه مورد به عنوان هزینه‌ی دوره در دوره ای که تحمل می‌شود، شناسایی می‌شوند. مدیریت همچنین در مورد زمان بندی فروش اموال، ماشین آلات و تجهیزات برای تسریع بخشیدن یا به تأخیر انداختن شناخت سود و زیان تصمیم می‌گیرد.
مدیریت اقلام تعهدی اختیاری از طریق تغییر فعالیت‌های اقتصادی اساسی یک شرکت صورت نمی‌گیرد بلکه از طریق انتخاب روش‌های حسابداری و برآوردهای حسابداری انجام می‌شود. این در حالی است که دستکاری فعالیت‌های واقعی از طریق تغییر فعالیت‌های اساسی یک شرکت صورت می‌پذیرد، چه در داخل کشور و چه در خارج از کشور.
تفاوت اساسی بین مدیریت اقلام تعهدی اختیاری و دستکاری فعالیت‌های واقعی در زمانبندی مدیریت سود است. در مقایسه با مدیریت سود مبتنی بر ارقام حسابداری، هر دستکاری در فعالیت‌های واقعی باید در دوره ای از سال به وقوع بپیوندد. دستکاری فعالیت‌های واقعی هنگامی رخ می‌دهد که پیش بینی مدیران حاکی از آن است که سود در برآورده ساختن اهداف مورد نظرشان با شکست مواجه خواهد شد، مگر آنکه آنها اعمالی را صورت دهند که از رویه‌ی عادی شرکت نشأت می‌گیرد و یا هنگامی که برخی اعمال دیگر(استانداردهای حسابداری سختگیرانه) مدیریت اقلام تعهدی اختیاری را با محدودیت مواجه می‌سازند. از تفاوت‌های دیگر این دو شکل مدیریت سود می‌توان به این موضوع اشاره کرد که مدیریت اقلام تعهدی اختیاری در سال وقوع، نسبتاً مشخص است اما دستکاری فعالیت‌های واقعی به آسانی قابل تشخیص نیست (ناظمی، ۱۳۸۹، ۱۱۵).
۲-۱-۸) انگیزه‌های مدیریت سود
شرکت از دیدگاه قانونی یک شخصیت حقوقی مستقل و جداگانه محسوب می‌شود اما واتز و زیمرمن معتقدند که شرکت می‌تواند به عنوان مجموعه ای قراردادها میان طرفهای مختلف ترقی شود.
مهم ترین این قراردادها، قرارداد میان مدیران و سهامداران شرکت است که بدنبال جدائی مالکیت از مدیریت و بر پایه تئوری نمایندگی شکل می‌گیرد. سهامداران در قراردادهای خود با مدیران، اداره امور شرکت را به نمایندگان(مدیران) می‌سپارند و در مقابل حق پاسخ خواهی در خصوص عملکرد مدیران را برای خود حفظ می‌کنند. تعهد مدیریت به تلاش در راستای حداکثر کردن ثروت صاحبان سرمایه و تعهد سهامداران به جبران خدمات مدیران در قالب پرداخت حقوق و مزایای توافق شده به آنها در قبال انجام وظایف خود از شرایط اصلی این قرارداد است. حسابداری و حسابرسی در تمام این قبیل قراردادها هم در تعیین شرایط قراردادها و هم در نظارت در اجرای صحیح قرارداد نقش اساسی ایفا می‌کند. به عنوان مثال در قرارداد میان سهامداران و مدیریت شرکت، سود حسابداری به عنوان شاخص اندازه گیری عملکرد واحد اقتصادی شرکت که محصول فرایند حسابداری مالی است برای مقاصد مختلف نظیر طرح‌های جبران خدمات(پاداش) مدیریت و ارزیابی وظیفه مباشرت مدیریت نقش اساسی بازی می‌کند . بنابراین با توجه به اهمیت سود حسابداری و نقش تعیین کنترل آن در شرایط قرارداد میان سهامداران و مدیریت این فرض قوت می‌گیرد که به دلیل وجود تضاد منافع میان سهامداران و مدیران و انتظارات نفع شخصی، مدیران کیفیت سود را تحت تأثیر قرار می‌دهند (آیتریدیس و کادورینیس،^[۳۰]۲۰۰۹، ۱۶۵).
به دلیل پراکندگی سهامداران، آنها دخالت جدی در امور شرکت ندارند و در نتیجه مدیر به دنبال منافع شخصی خود است . قراردادن سود و فروش به عنوان معیار پرداخت پاداش به مدیران سبب همسویی منافع آنها با سهامداران نمی‌شود. در صورت معیار بودن سود برای پرداخت پاداش، مدیریت از طریق روش های حسابداری و سایر تکنیکها، به دستکاری سود دست می‌زند.
در زیر چندین انگیزه مدیریت طبقه بندی شده است:
۲-۱-۸-۱) انعقاد قرارداد بین مالک و مدیر
بنابر مفروضات علم اقتصاد یک فرد عقلایی به دنبال منفعت شخصی خودش است. در رابطه مالک و مدیر نیز فرض می‌شود که طرفین به دنبال منافع شخصی خود هستند بعلاوه مدیران ممکن است به اطلاعاتی دسترسی داشته باشند که مالکان از آن بی خبرند(عدم تقارن اطلاعات^[۳۱]). در نتیجه امکان رفتار فرصت طلبانه مدیر وجود دارد. این امر هزینه ای را در بر دارد که به آن هزینه نمایندگی می‌گویند. اگر مکانیزم پاداش برقرار نباشد مالک با تصوری که از رفتار فرصت طلبانه مدیر دارد دستمزد کمتری می‌دهد (فضل جو، ۱۳۸۷، ۲۳).
۲-۱-۸-۲) طرح‌های پاداش مدیران
پاداش مدیران ممکن است براساس یک حقوق ثابت باشد، در این صورت مدیران کمتر ریسک می‌پذیرند و در پروژه هایی که ریسک بالائی دارند و ممکن است به نفع مالکان باشد، سرمایه گذاری نمی‌کنند. روش دیگر پرداخت پاداش مدیران می‌تواند مبتنی بر نتایج عملکرد او باشد. برای مثال ممکن است پاداش یک مدیر براساس مقدار سود، فروش یا بازده دارائی‌ها باشد که همه آنها خروجی سیستم حسابداری هستند. همچنین می‌توان پاداش مدیر را برمبنای قیمت بازار سهام شرکت پرداخت کرد . با توجه به دیدگاه فرصت طلبانه، سود حسابداری همیشه معیار بیطرفانه از عملکرد شرکت یا ارزش آن نیست.
هیلی در سال ۱۹۸۵ دریافت هنگامی که برنامه‌های پاداش به گونه ای است که بعد از حد مشخصی از سود به مدیران پاداش تعلق می‌گیرد مدیران در جهت بیشتر کردن سود دوره جاری روش های حسابداری را انتخاب می‌کنند ولی اگر سود به حد مشخص شده نمی‌رسد مدیران، روشهایی را بکار می‌برند که سود دوره جاری را کمتر کند اما سود دوره‌های بعد را افزایش دهد۲٫ همچنین استراتژیهای سرمایه گذاری که باعث افزایش ارزش شرکت می‌شوند همیشه جریانات نقدی سالانه یکسانی ایجاد نمی‌کنند بلکه ممکن است در سالهای اولیه عواید کمتری داشته باشند . طرح‌های پاداش مبتنی بر سود حسابداری ممکن است باعث شود مدیران این استراتژیها را انتخاب نکنند و رویداد کوتاه مدت باشد (دیگان، ۲۰۰۴).
در تحقیق دیگری خوش طینت و خانی (۱۳۸۲) نشان داده‌اند پرداخت پاداش بر مبنای سود نمی‌تواند اقدام صحیحی در جهت همسو سازی منافع مدیران و سایر گروه‌ها از جمله مالکان باشد . حاجیوند (۱۳۷۶) در بررسی خود در سال‌های ۷۲ تا۷۴ در بین شرکت‌های سیمان نشان داد که قراردادن سود و فروش به عنوان معیار پرداخت پاداش به مدیران سبب همسویی منافع آنها با سهامداران نمی‌شود. در صورت معیار بودن سود برای پرداخت پاداش به مدیران، مدیریت از طریق روش های حسابداری و سایر تکنیکها به دستکاری سود دست می‌زند (مرادی، ۱۳۸۶، ۱۰۲).
۲-۱-۸-۳) قرارداد با بستانکاران
وقتی گروهی به سازمان دیگری پول قرض می‌دهند این احتمال است که آن سازمان به گونه ای فعالیت کند که امکان برگشت آن پول وجود نداشته باشد. قرض دهندگان این موضوع را پیش بینی می‌کنند و به دنبال تضمین از طرف مقابل خواهند بود زیرا شرکت ممکن است بخواهد در پروژه‌های پرخطر سرمایه گذاری کند در این صورت اگر سود بالایی نصیب شرکت گردد قرض دهنده سهمی از این سود اضافی ندارد(برعکس سهامداران) و چنانچه سرمایه گذاری شرکت زیانده باشد، قرض دهنده حتی سود مورد قرارداد را نیز کسب نمی‌کند.
پت^[۳۲] پیش بینی می‌کند که شرکتهای دارای نسبتهای اهرمی بالا، روش های حسابداری را به کار می‌گیرند که منجر به افزایش دارائی‌ها و یا کاهش بدهیها شود در نتیجه سود شرکت افزایش یابد تا خطر تخلف از قرارداد بدهی^[۳۳] کاهش یابد (مرادی، ۱۳۸۶، ۱۰۲).
۲-۱-۸-۴) هزینه‌های سیاسی
شرکت‌های بزرگ گاهی اوقات تحت نظارت گروه‌های مختلف(کارگران، مصرف کنندگان، دولت و …) قرار می‌گیرند. آنها ممکن است چنین جلوه دهند که آن شرکتها سود بالایی ایجاد می‌کنند اما سهم عادلانه سایر بخشهای جامعه را پرداخت نمی‌کنند (مثلاً دستمزد پایین، قیمت بالای محصولات، مالیات کم) به این منظور و برای کاهش هزینه‌های مربوطه شرکت‌های بزرگ سعی می‌کنند روش های حسابداری استفاده کنند که سود گزارش شده را کم کنند. اما این بدان معنا نیست که افراد درگیر در فرایند سیاسی به راحتی با تغییر یک روش حسابداری فریب می‌خورند. بلکه از جنبه اقتصادی این دیدگاه چنین برمی آید که در بازارهای سیاسی منفعت حاصل از عمل انفرادی بسیار کم است و برای افراد مقرون به صرفه نیست تا به تحقیق درباره‌ی علتها بپردازند. پس منطقاً ترجیح می‌دهند که بی اطلاع باقی بمانند. اما با تشکیل اتحادیه‌ها هزینه‌ی این کار بین اعضا سرشکن می‌گردد این امر امکان پذیر می‌شود .
اما از دیدگاه “پت” گروه‌ها و افراد درگیر در فعالیت‌های سیاسی نیز به دنبال منافع شخصی خود هستند نه منفعت عمومی. وقتی رسانه‌ها خبر از سودآوری یک شرکت را می‌دهند کمتر به روش های حسابداری آن اشاره می‌کنند (دیگان، ۲۰۰۴).
در این راستا پورحیدری و همتی(۱۳۸۳) معتقدند که با افزایش اندازه شرکتها، مدیریت انگیزه بیشتری جهت افزایش سود در جهت ارائه تصویری بهتر از عملکرد خود به سهامداران و مسئولین دارند. شرکتهایی که از تعداد بیشتری کارمند برخوردارند فشارهای سیاسی وارده بر آنها بیشتر است. در نتیجه مدیریت این نوع واحدها جهت کاهش فشار وارده اقدام به کاهش سود می‌نمایند.
۲-۱-۸-۵) انگیزه‌های مالیاتی
مالیات بردرآمد واضح ترین محرک برای مدیریت می‌باشد. مقامات مالیاتی مایلند که قوانین حسابداری خودشان را برای محاسبه مالیات سود در کاهش فضای مانور شرکتها تحمیل کنند. اما صرفه جویی مالیاتی می‌تواند انگیزه مناسبی برای مدیریت سود تلقی گردد (اسکات^[۳۴]، ۲۰۰۳).
در تحقیق پورحیدری و افلاطونی(۱۳۸۵) در طی سال‌های ۱۳۸۰ و ۱۳۸۳ نشان دادند که هموارسازی سود با بهره گرفتن از اقلام اختیاری توسط مدیران شرکتهای ایرانی صورت می‌گیرد و مالیات بر درآمد و انحراف در فعالیت‌های عملیاتی محرک‌های اصلی برای هموار نمودن سود با بهره گرفتن از اقلام اختیاری می‌باشد .
۲-۱-۸-۶) تغییرات در مدیران ارشد اجرائی
پیش بینی طرح پاداش این است که به بازنشستگی رسیدن مدیران ارشد اجرائی، موجب اتخاذ سیاست حداکثر کردن سود خواهد شد تا پاداش خود را افزایش دهند و یا اینکه مدیران برای جلوگیری یا به تأخیر انداختن تشنجات ناشی از عملکرد نامطلوب شرکت‌ها اقدام به مدیریت سود در جهت بالا بردن سود نمایند. این محرک‌ها برای مدیران ارشد اجرائی جدید نیز وجود دارد به خصوص اگر در هر گونه کاهش ارزش، مدیران ارشد اجرائی سابق مقصر قلمداد شوند.
از طرف دیگر در مواردی که انتظار می‌رود سودهای آتی دارای رابطه ضعیفی با سودهای جاری باشد مدیران دست به هموارسازی سود می‌زنند و سود را ذخیره می‌کنند دلیل این هموار سازی طبق بررسی دیفوند و پارک^[۳۵] امکان التهاب و تشنجات علیه مدیریت هنگام ضعیف بودن سود جاری بدون توجه به عملکردهای سود آوری قبل می‌باشد. در نتیجه هموارسازی سود برای جلوگیری از گزارش سود کم، امنیت شغلی را زیاد می‌کند (دیفوند، ۱۹۹۴، ۱۵۵).
۲-۱-۸-۷) انگیزه‌های مربوط به نخستین عرضه عمومی
شرکتهایی که برای نخستین بار اوراق بهادار خود را عرضه عمومی می‌کنند ارزش بازار مشخص ندارند. هاگز در سال ۱۹۸۶ تحلیلی را ارائه نمود به این مضمون که اطلاعاتی مانند سود خالص می‌تواند راهنمایی برای سرمایه گذاران در مورد ارزش شرکت باشد. از طرفی دنتو^[۳۶]، کلارکسون^[۳۷]، ریچاردسون^[۳۸] و سفسیک^[۳۹] به شواهدی در مورد اینکه بازار نسبت به سودهای پیش بینی شده به عنوان راهنمایی برای تعیین ارزش شرکت شدیداً عکس العمل نشان می‌دهد، پی بردند. این موضوع این احتمال را مطرح می‌کند که مدیران شرکت به امید اینکه ارزش بازار سهام شرکت خود را افزایش دهند سود گزارش شده را مدیریت می‌کنند (کین لو^[۴۰]، ۲۰۰۸، ۳۵۴).
ابراهیمی و حسنی آذر(۱۳۸۵) با بررسی ۳۰ شرکت عرضه کننده اولیه سهام در بین سال‌های ۷۸ تا ۸۰ نشان دادند که مدیران سود شرکتها را در سال قبل از عرضه اولیه و سال عرضه اولیه سهام به عموم مدیریت می‌کنند. همچنین آنان نشان دادند که بین اقلام تعهدی جاری اختیاری سال اول شرکتها و عملکرد بلند مدت قیمت سهام در سه سال آتی رابطه مثبت وجود دارد .
۲-۱-۸-۸) اندازه شرکت
براساس پژوهشهای انجام شده، در شرکتهای بزرگتر انگیزه‌ی مدیران برای دستکاری سود بیشتر و بالعکس در شرکتهای کوچکتر انگیزه مدیران برای اعمال مدیریت سود کمتر است.(موسز، ۱۹۷۸، می‌چلسون و دیگران ۱۹۹۵ و زمی ژسکی و دیگران ۱۹۸۱) . به عبارت دیگر بین اندازه شرکت و مدیریت سود رابطه معنادار مثبتی وجود دارد، زیرا شرکتهای بزرگ به دلیل اینکه در قبال افراد بیشتری پاسخگو هستند و نهادهای بیشتری- اعم از دولتی و غیر دولتی- شرکتهای بزرگتر را مورد کنترل قرار می‌دهند، آنها در صورت داشتن عملکرد نامطلوب بیشتر مورد مؤاخذه قرار می‌گیرند. لذا مدیران شرکتهای بزرگتر انگیزه بیشتری برای اعمال مدیریت سود دارند.
در مقابل عده ای بر این باورند که هر چه اندازه شرکت بزرگتر باشد، به دلیل اینکه بیشتر در معرض رسیدگی‌های دقیق‌تر قرار می‌گیرند، مدیریت سود کمتر است. برخی محققان نیز در پژوهش‌های خود به شواهدی مبنی بر تأثیر اندازه‌ی شرکت بر مدیریت سود دست نیافته‌اند (گوان^[۴۱]، ۲۰۰۱، ۴۰).
۲-۱-۸-۹) ساختار مالکیت
در تحقیقات اثباتی حسابداری، مسئله‌ی ساختار مالکیت و رابطه‌ی آن با مدیریت سود به طور اعم، از دو دیدگاه مورد بررسی قرار گرفته است. دیدگاه اول میزان و درصد سهام متعلق به مدیران در مقایسه با میزان سهام سایر افراد و نهادها را مطرح می‌کند. براساس این دیدگاه، انگیزه‌ها و محرک‌های انحراف از GAAP و اعمال مدیریت سود، با میزان درصد سهام متعلق به سهامداران افزایش می‌یابد(بنیش^[۴۲]، ۱۹۹۷). در دیدگاه دوم، انگیزه‌های مدیریت سود بر مبنای افق زمانی سرمایه گذاران در خصوص نگهداری سهام، مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. چنانچه ساختار مالکیت شرکت، عمدتاً از افرادی تشکیل شود که افق سرمایه گذاری کوتاه مدت دارند، انگیزه‌ها جهت دستکاری سود توسط مدیریت بنگاه اقتصادی افزایش می‌یابد و بالعکس. در صورتیکه سهامداران عمده شرکت دارای افق سرمایه گذاری بلندمدت باشند، این محرکها و انگیزه‌ها کاهش می‌یابد (داروغ و همکاران^[۴۳]، ۱۹۹۸، ۲۰).
۲-۱-۸-۱۰) جریان‌های نقد آزاد(FCF)
مدیران از طریق شناسایی فرصتهای رشد مناسب در راستای تحلیل ایجاد ارزش برای سهامداران، جریانهای نقد آزاد را در پروژه هایی با ارزش فعلی خالص(NPV) مثبت سرمایه گذاری کرده و به این ترتیب باعث افزایش ثروت سهامداران خود می‌گردند. اما با توجه به تئوری تضاد منافع بین مدیران و مالکان، مدیران لزوماً وجوه مذکور را در پروژه هایی با (NPV) مثبت سرمایه گذاری نمی‌کنند و ممکن است برخی از مدیران تمایل داشته باشد حتی در پروژه هایی با (NPV) منفی سرمایه گذاری نمایند تا در کوتاه مدت به برخی از منافع شخصی خود برسند.
جنسن^[۴۴] (۱۹۸۶) مشکل مذکور را در قالب نظریه معروف خود برای اولین بار بیان نمود. او هزینه‌های ناشی از جریان‌های نقد آزاد را هزینه هایی دانست که در پروژه‌های با(NPV) منفی سرمایه گذاری شده اند. از نظر جنسن مدیران واحدهای تجاری با جریان‌های نقد آزاد بالا و رشد کم سود را مدیریت می‌نمایند تا سودهای کم و زیان‌های ناشی از سرمایه گذاری در پروژه هایی با (NPV) منفی را از بین ببرد و در کوتاه مدت به برخی از منافع شخصی خود دست یابند. بنابراین انتظار می‌رود که جریان‌های نقد آزاد بتواند به عنوان محرکی به منظور مدیریت سود تلقی شود (جنسن، ۱۹۸۶، ۳۲۵).

خطای باتری: باتری از جمله اجزای مهم یک Master Node می­باشد، تا آنجا که با خالی شدن باتری، طول عمر Master Node به پایان می­رسد. به بیانی هرگونه نقص و خرابی باتری، وقوع خطای پایدار را در شبکه سبب می­ شود. از اینرو به منظور پیشگیری از خطای پایدار ذکر شده، استفاده از روش­هایی برای یک Master Node الزامی است. در ادامه به منظور پیشگیری از خالی شدن باتری Master Node، روش­های کاهش هزینه­ ارتباطات، استفاده همزمان از تکنولوژی­های ارتباطی مختلف و انتخاب باتری با کیفیت عالی، شرح داده می­شوند.

( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

با بهره گرفتن از روش کاهش هزینه ارتباطات، می­توان از خالی شدن سریع باتری Master Node پیشگیری کرد. از آنجا که ارتباطات بیشترین میزان انرژی را مصرف می­ کنند، می­توان با کم کردن هزینه­ های ارتباطات، انرژی قابل توجهی را ذخیره کرد. روش کار بدین صورت می­باشد که بجای ارسال پیوسته­ی اطلاعات از ارسال گسسته استفاده می­ شود که این امر نیاز به حافظه دارد. همچنین بجای ارسال مداوم داده ­های خام می­توان آنها را در حافظه نگه داشت و تنها نتایج پردازش­ها را ارسال کرد. لازم به ذکر است که هر Master Node قابلیت پشتیبانی از یک حافظه RAM چندین گیگابایتی را دارد.
روش دیگر به منظور پیشگیری از خالی شدن باتری، استفاده­ی همزمان از دو تکنولوژی ارتباطی متفاوت است. Master Node به دو نوع تکنولوژی ارتباطی بلند برد و بلوتوث مجهز است. حال اگر انتقال بلند برد نسبت به بلوتوث انرژی بیشتری را مصرف ­کند، آنگاه به منظور ذخیره­ی انرژی، Master Node می ­تواند برای ارسال اطلاعات به Mobile Node از تکنولوژی بلوتوث استفاده کند و در مواردی خاص برای ارسال اطلاعات به ابر از تکنولوژی ارتباطی بلند برد استفاده کند.
دیگر روش پیشگیری از خراب شدن باتری، استفاده از باتری با کیفیت عالی است. اگرچه هزینه­ های مالی یکی از محدودیت­های طراحی و پیاده­سازی خوب Master Nodeها می­باشد. اما در مرحله­ طراحی باید به تفاوت Body Nodeها و Master Nodeها توجه شود. از آنجا که تعداد زیادی سنسور در یک شبکه­ پوشیدنی وجود دارد پس باید هزینه­ Body Nodeها کم باشد. اما باید یادآوری کرد که در یک شبکه­ تک Master Nodeی، تنها یک Master Node فیزیکی وجود دارد، همچنین در شبکه ­های چند Master Nodeی تعداد Master Nodeها بسیار کمتر از Body Nodeهاست؛ این امر باعث می­ شود که در انتخاب باتری و اجزاء سازنده­ی Master Node، قطعات با کیفیت­تری مورد استفاده قرار گیرد.
اگرچه رعایت فاکتورهای پوشیدنی و معیارهای ارگونومی در طراحی و پیاده­سازی Master Nodeها ضروری است اما اگر اندازه­Master Node تا میزان قابل قبولی بزرگ باشد، اشکالی ندارد. زیرا که محل قرار گیری Master Node در توپولوژی شبکه ثابت نیست و می ­تواند در هرجا قرار گیرد. به طور مثال اگر به علت اندازه­ بزرگ نشود که آنرا به عنوان یک دستبند استفاده کرد، می­توان آنرا بر روی کمربند نصب کرد، این درحالیست که یک Body Node که مسئولیت کنترل ضربان قلب را دارد نمی­تواند در هر مکان از توپولوژی شبکه قرار گیرد.
امروزه به منظور ذخیره حرکات و فعالیت­های انسان انواع مختلفی از کامپیوترهای پوشیدنی از قبیل Fitbit و Misbit Shine توسط کارخانه­های سازنده، تولید می­ شود. طراحی این محصولات شبیه طراحی Master Node می­باشد. طراحی Fitbit به صورتی است که بر روی مچ دست نصب می­ شود و به عنوان یک دستبند مورد استفاده قرار می­گیرد.
از مطالب ذکر شده می­توان به این نتیجه رسید که طراحی و پیاده­سازی گره Master Node با Body Node متفاوت است. بطوریکه می­توان تا اندازه­ قابل قبولی از هزینه­ های اقتصادی و بزرگ بودن اندازه­ Master Nodeها چشم­پوشی کرد. از اینرو می­توان باتری Master Nodeها را بگونه­ای در نظر گرفت که انرژی زیادی را ذخیره کنند و همچنین قابل تعویض و قابل شارژ باشند.
اگر چه طول عمر باتری Master Nodeها و مدت زمان نگهداری شارژشان طولانی است اما در هر زمان این احتمال وجود دارد که باتری خراب شود یا شارژش تمام شود. در این شرایط استفاده از باتری افزونه راه­حل مناسبی است. بدین صورت که اگر خراب شدن یا خالی شدن باتری یک Master Node سبب وقوع خطای پایدار در Master Node گردد، بلافاصله از باتری افزونه استفاده شود. لازم به ذکر است که اگر شارژ باتری یک Master Node تمام شود می­توان بلافاصله از باتری افزونه استفاده کرد و سپس باتری با شارژ کم را دوباره شارژ کرد و به عنوان باتری افزونه مورد استفاده قرار داد. با هر بار خالی شدن شارژ باتری می­توان این چرخه را تکرار کرد.
خطاهای نرم­افزار: مدیریت Body Nodeهای افزونه توسط نرم­افزار Master Node صورت می­گیرد. Master Node مدیریت Body Nodeهای افزونه را به دو صورت چک کردن اطلاعات و چک کردن فعالیت انجام می­دهد. در روش چک کردن اطلاعات اگر داده ­های دریافتی از یک Body Node نوسان زیادی داشته باشند، آنگاه Master Node، خطا را در Body Node تشخیص می­دهد و بعد Body Node معیوب را از ساختار شبکه حذف و سپس یک Body Node افزونه را جانشین آن می­ کند.
اما در روش چک کردن فعالیت، Body Node خودش خرابی خود را تشخیص می­دهد و بلافاصله خود را Mask می­ کند و دیگر چیزی را برای Master Node ارسال نمی­کند. به عبارتی Body Node خراب خودش را از توپولوژی شبکه حذف می­ کند، Master Node در این حالت Body Node را چک می­ کند تا بفهمد داده ارسال می­ شود یا نه؛ اگر Master Node تشخیص دهد که Body Node هیچ داده­ای را برایش ارسال نمی­کند، آنگاه یک Body Node افزونه را جایگزین آن می­ کند. البته این روش کارا نیست زیرا Master Node همیشه به سبب سرکشی مداوم Body Nodeها مشغول است. برای رفع مشکل این روش توصیه می­ شود که Master Node به صورت مداوم از Body Nodeها سرکشی نکند، در عوض Body Node معیوب قبل از Mask کردن خود، یک پیام «مُردم» را برای Master Node ارسال کند. سرانجام Master Node با دریافت این پیام یک Body Node افزونه را جایگزین آن می­ کند.
سخت­افزار و نرم­افزار Master Nodeها نسبت به Body Node­ها پیشرفته­تر است. به عبارتی در مقایسه با Body Node­ها، آنها قادر به اجرای الگوریتم­ها و محاسبات پیچیده­تری هستند. لذا Master Nodeها می­توانند مدیریت داده ­ها را در سطح بالاتری انجام دهند، به طور مثال بررسی کیفیت داده یکی از مباحث مدیریت داده است که می ­تواند توسط Master Node و در سطح بالاتری نسبت به Body Node انجام شود.
۳-۳-۲-۲ Master Node مجازی
Master Node نقش مهمی را در معماری سه لایه­ای ارائه شده ایفا می­ کند. از اینرو وجود گره Master Node در شبکه یک نیاز محسوب می­ شود. در معماری ارائه شده اگر بنا به هر دلیلی Master Node فیزیکی از کار بیافتد، بگونه­ای که قادر به انجام ادامه­ وظایفش نباشد، آنگاه شبکه قادر به ادامه دادن فعالیتش نیست. در این شرایط به منظور تحمل خطای فوق، Mobile Node گره Master Node فیزیکی معیوب را از ساختار شبکه حذف می­ کند و با خبردار کردن Body Nodeها از معیوب بودن Master Nodeشان، به آنها فرمان می­دهد تا اطلاعات حس شده­شان را برای Mobile Node ارسال کنند.
ممکن است فرایند ارسال مستقیم اطلاعات از Body Nodeها به Mobile Node با این ایده همراه باشد که Master Node از ساختار شبکه حذف شده و Mobile Node خود، جایگزین آن شده است. اما واقعیت امر این است که با توجه به نقش کلیدی Master Node، نمی­ توان آنرا از ساختار شبکه حذف کرد. پس باید فرایند ارسال اطلاعات از Body Nodeها به Mobile Node بگونه­ای باشد که Body Nodeها فکر کنند اطلاعاتشان را برای یک Master Node می­فرستند و در طرف مقابل نرم­افزار Mobile Node فکر کند که اطلاعاتش را از یک Master Node می­گیرد. دلیل این امر اهمیت انجام کارها بصورت سلسله مراتبی در بین گره­هاست. به بیانی باید مشکل فوق بگونه­ای حل شود که سلسله مراتب کارها در معماری سه لایه­ای ارائه شده حفظ شود. واقعیت امر این است که برای تحقق هدف فوق به یک Master Node نیاز است و این در حالیست که شبکه­ ما فاقد هرگونه Master Node فیزیکی است.
با توجه به مطالب بیان شده، وجود یک Master Node مجازی در شبکه نیاز است. در واقع یک Master Node مجازی به صورت نرم­افزاری در گره Mobile Node ایجاد می­ شود. به منظور درک بهتر می­توان Master Node مجازی را شبیه کیبرد مجازی ویندوز تصور کرد که در صورت خرابی کیبرد فیزیکی، می­توان از آن استفاده کرد. به بیانی ساده­تر Master Node مجازی یک نرم­افزار است که توانایی انجام تمام کارهای Master Node فیزیکی را دارد. Mobile Node ابتدا Master Node فیزیکی معیوب را از ساختار شبکه حذف می­ کند، سپس به Body Nodeهای آن فرمان می­دهد که اطلاعاتشان را برای Master Node مجازی ارسال کنند، این کار سبب می­ شود که Body Nodeها متوجه نبود Master Node فیزیکی در شبکه نشوند. همچنین Master Node مجازی با دریافت این اطلاعات، مانند یک Master Node فیزیکی آنها را پردازش می­ کند و نتایج پردازش را به نرم­افزار Mobile Node می­دهد. لازم به ذکر است که در فرایند مذکور، نرم­افزار Mobile Node بگونه­ای طراحی می­ شود که داده ­ها و اطلاعات مورد نیازش را از Master Node مجازی می­گیرد.
خطاها و خرابی­های Master Node مجازی نسبت به Master Node فیزیکی متفاوت است. Master Node مجازی یک نرم­افزار، واقع در Mobile Node است؛ بنابراین تهدیدات آن مانند تهدیدات نرم­افزارMobile Node است. به عنوان مثال hang کردن Mobile Node باعث وقوع خطای پایدار در Master Node مجازی می­ شود. این تهدیدات و راه­ حل­های آنها در بخش ۳-۳-۶ و در قسمتخرابیدرنرم­افزارMobile Nodeها به تفضیل شرح داده می­شوند. شکل ۳-۱۶ برقراری ارتباط بین Mobile NodeوBody Nodeرا درشبکهA نشان می­دهد.
شکل ۳-۱۶: برقراری ارتباط بین Mobile Node و Body Node در شبکه A
۳-۳-۲-۳ شبکه ­های چندMaster Nodeی
بحث دیگری که در مورد Master Nodeها مطرح می­باشد، این است که در شبکه­ ها با تعدادBody Nodeهای فراوان، در هر زمان چه تعداد Master Node در شبکه فعال باشد. یعنی آیا تمام Body Nodeها اطلاعات­شان را فقط برای یک Master Node واحد بفرستند. که در این حالت آن Master Node به دلیل فعالیت­های زیاد از قبیل دریافت زیاد، پردازش زیاد، ارسال زیاد، انرژی زیادی را مصرف می­ کند. به بیانی دیگر یک Master Node توسط تعداد زیادی Body Node تغذیه می­ شود که این باعث می­ شود که Master Node مدام در حال انجام فعالیت شدید و مصرف انرژی باشد. همچنین در چنین شرایطی بحث­های پیچیده­ای از قبیل مدیریت کانال، تصادف و پر شدن حافظه­ Master Node به وجود می ­آید که هر کدام نیاز به الگوریتم­ها و محاسبات پیچیده دارند. استفاده از یک Master Node فعال، برای شبکه­ ها و کاربردهایی از جمله حوزه سلامت توصیه می­ شود که تعداد Body Node­هایشان کم است.
با توجه به مطالب ذکر شده می­توان به این نتیجه رسید که در شبکه­ هایی که دارای Body Nodeهای فراوانی می­باشند، بهتر استبه منظور تقسیم بار و فعالیت، همزمان چند Master Node در شبکه در حالت فعال باشد. در این تحقیق، این دسته از شبکه­ ها با نام «شبکه ­های چند Master Nodeی» شناخته می­شوند.
اگر بنا به دلایلی از قبیل خطاهای پایدار یک Master Node خراب شود، آنگاه این خرابی بر کل سیستم تأثیرگذار است به بیانی خطا به یک مؤلفه­ی خاص محدود نمی­ شود و محدوده­ خطا کل سیستم می­باشد. یعنی در این حالت با حذف Master Node معیوب از توپولوژی شبکه، سیستم نمی­تواند مشکل را حل کند. در شرایط فوق افزونگی سخت­افزاری می ­تواند بهترین گزینه برای حل مشکل باشد. در این حالت Master Nodeهای افزونه در حالت standby قرار می­گیرند.
به عنوان مثال حالتی را می­توان تصور کرد که در شبکه­ پوشیدنی سه Master Node با نامهای A، B و C در حال فعالیت می­باشند. همچنین این شبکه­ شامل ۱۵ عدد Body Node­ می­باشد. در این حالت به منظور تقسیم فعالیت بین Master Nodeها، A به Body Nodeهای ۱ تا ۵، B به Body Nodeهای ۶ تا ۱۰ و C به Body Nodeهای ۱۱ تا ۱۵ تخصیص می­یابند. در این حالت A یک قطعه­ی افزونه با نام، B یک قطعه­ی افزونه با نام و C یک قطعه­ی افزونه با نام دارند. که هر کدام از Master Nodeها در صورت خرابی فقط مجاز می­باشند که از افزونه­ی همنام خود استفاده کنند.
در حالت فوق می­توان حالتی را در نظر گرفت که A خراب شده و از افزونه­اش که است، استفاده می­ کند. حال اگر هم خراب شود، با وجود بیکار بودن و ، Body Nodeهای ۱ تا ۵ اطلاعاتشان را مستقیم به Master Node مجازی تعبیه شده در Mobile Nodeارسال می­ کنند که این کار توصیه نمی­ شود. راه­حل دیگر می ­تواند این باشد که Body Nodeهای ۱ تا ۵ را به B و C تخصیص دهیم. بدین صورت که Body Nodeهای۱ تا ۳ به Bو Body Nodeهای۴ و ۵ را به C بدهیم، که این کار نیز توصیه نمی­ شود. زیرا علیرغم بیکار بودن و ، فعالیت­های B و C زیادتر شده است.
از مطالب ذکر شده می­توان به این نتیجه رسید که هر Master Node باید قادر به استفاده از همه Master Nodeهای افزونه باشد. و در صورتی که همه افزونه­ها نیز خراب شدند آنگاه Body Nodeهای متعلق به Master Node خراب به Master Nodeهای سالم تخصیص یابد. در آخر اگر تمام Master Nodeها خراب شدند، آنگاه تمام Body Nodeها خودشان مستقیماً اطلاعاتشان را به Master Node مجازی تعبیه شده در Mobile Nodeارسال کنند. برای درک بهتر حالتی را می­توان در نظر گرفت که در سناریوی ذکر شده اگر A خراب شد باید از استفاده کرد و اگر خراب شد باید از استفاده کرد و اگر خراب شد باید از استفاده کند و اگر خراب شد باید Body Nodeهایش به B و C تخصیص یابد. حال اگر B خراب شود باید Body Nodeهایش به C تخصیص یابد در آخر اگر C که تنها Master Node باقیمانده است، خراب شود، باید Body Nodeها خودشان اطلاعاتشان را به Master Node مجازی تعبیه شده در Mobile Nodeارسال کنند.
در شبکه ­های چندMaster ی هر لحظه این امکان وجود دارد که کلیه­ Master Nodeهای فیزیکی از کار بیافتند، این در حالیست که ممکن است، این شبکه­ ها در کاربردهای حیاتی مورد استفاده قرار گیرند. باید خاطرنشان کرد که در کاربردهای حیاتی ریسک معنا ندارد. گرچه احتمال از کار افتادن همه Master Nodeها کم است ولی باید در هر لحظه شبکه آمادگی برخورد با چنین مشکلی را داشته باشد. اگر همه Master Nodeها خراب شوند آنگاه ارتباط Body Nodeها با لایه­ های Mobile Node و ابر قطع می­ شود. همچنین اگر Body Node­ها بدون آگاهی از این مسأله مدام داده­هایی را برای Master Nodeها بفرستند، بیهوده انرژیشان اتلاف می­ شود. لذا به محض از کار افتادن Master Node، باید Body Nodeهای آن از این قضیه مطلع شوند تا از ادامه­ ارسال اطلاعات به Master Nodeها و مصرف بیهوده انرژی خودداری کنند.
از مطالب ذکر شده می­توان نتیجه گرفت که با از کار افتادن تمام Master Nodeهای شبکه باید بلافاصله Body Nodeها از این موضوع آگاه شوند. پس از آگاهی Body Nodeها، تحت هر شرایطی نباید شبکه از انجام صحیح عملیات باز بماند. لذا باید هر Body Node اطلاعات دریافتی را به Master Nodeمجازی تعبیه شده در Mobile Node ارسال کند. با توجه به اینکه فاصله­ی Body Nodeها تا Mobile Node کم است، تکنولوژی بلوتوث برای این کار مناسب است.
تحمل خرابی باتری: در شبکه ­های چند Master Nodeی به منظور تحمل خرابی باتری، بجای باتری افزونه از Master Node افزونه استفاده می­ شود. در چنین شبکه­ هایی اگر Master Node معیوب باتریش از حد آستانه کمتر شود، به حالت standby می­رود. اما سؤالی که ممکن است مطرح شود این است که یک Master Node تا چه میزانی باید شارژ باتری داشته باشد که ما آن را به عنوان گره معیوب در نظر گرفته و سراغ گره جایگزین بگردیم؟ به بیانی حد آستانه باتری چقدر باشد؟ به منظور پاسخ به سؤال فوق، در این تحقیق الگوریتمی تحت عنوان «حد آستانه­ باتری» ارائه می­ شود. الگوریتم مذبور مینیمم انرژی باتری Master Node را برای کارهای آتی حساب و بر حسب درصد نشان می­دهد. الگوریتم «حد آستانه­ باتری» به شرح زیر است.

1. 1. هزینه­ باتری برای ارسال اطلاعات حس شده فعلی A= .

1. 1. هزینه­ باتری برای تبادل پیام با Mobile Node (به منظور آگاه­سازی Mobile Node از کمبود باتری Master Node) B = .

1. 1. هزینه­ باتری برای قطع ارتباط و خاموش شدن Master Node = C .

1. 1. C + B + A = D .D مینیمم انرژی باتری برای کارهای آینده Master Node است.

1. 1. D را بر حسب درصد در خروجی نشان بده.

روش کار بدین شکل است که در صورت وجود Master Node افزونه، گره Mobile Node تمام Body Nodeهای Master Node معیوب را به Master Node افزونه تخصیص می­دهد، بطوریکه Master Node افزونه، ادامه­ فعالیت­های Master Node معیوب را انجام می­دهد و در آخر گره Mobile Node، Master Node معیوب را به حالت standby می­برد؛ که اگر در این حالت شارژ باتری Master Node خالی شده باشد، می­توان آنرا شارژ کرد و به عنوان Master Node افزونه مورد استفاده قرار داد.
اما اگر در سناریوی ذکر شده، هیچ Master Node افزونه­ای در شبکه موجود نباشد، باید به منظور تحمل این خرابی از مکانیزم hand-off استفاده کرد. بدین صورت که گره Mobile Node به منظور واگذاری فعالیت­های Master Node معیوب، از میان Master Nodeهای موجود در شبکه، Master Nodeی را که دارای بیشترین انرژی است انتخاب می­ کند.
به بیانی ساده­تر هنگامی که هیچ Master Node افزونه­ای در شبکه وجود ندارد، Master Node معیوب باید Body Nodeهایش را به یک Master Node سالم واگذار کند. حال برای این کار Master Node جانشین باید بقدر کافی انرژی لازم را داشته باشد، از اینرو Master Nodeی که بیشترین انرژی را دارد برای اجرای سرویس­های Master Node معیوب انتخاب می­ شود. سپس Master Node معیوب توسط گره Mobile Node به حالت standby می­رود. این فرایند در شکل ۳-۱۷ نشان داده شده است.
شکل ۳-۱۷: تحمل خرابی باتری Master Node در شبکه ­های چند Master Nodeی که فاقد Master Node فیزیکی افزونه هستند
توضیح شکل ۳-۱۷ بدین صورت است که اگر انرژی یک Master Node از حد آستانه پایین­تر آید، آنگاه Master Node مذبور به عنوان یک گره معیوب در شبکه شناخته می­ شود و باید با پیام « من معیوب هستم » معیوب بودنش را به Mobile Node اطلاع دهد. اگر هیچ Master Node افزونه­ای در شبکه موجود نباشد آنگاه Mobile Node با بهره گرفتن از تکنیک hand-off، یک Master Node را به عنوان جانشین انتخاب می­ کند. سپس پیام «شما به عنوان جانشین انتخاب شدید» را برای Master Node جانشین می­فرستد و در جواب، اگر Master Node جانشین هیچ مشکلی برای جانشینی نداشته باشد یک پیام تصدیق برای او می­فرستد. در پایان Mobile Node، تمامی Body Nodeهای Master Node معیوب را به Master Node جانشین تخصیص می­دهد.
بطور کلی اگر باتری Master Node معیوب خراب شده باشد، باید آنرا تعویض کرد. اما اگر باتری آن خالی شده باشد می­توان آنرا شارژ کرد، یعنی در زمانی که Master Node در حالت standby است، کاربر آنرا شارژ کند. با پر شدن شارژ باتری Master Node معیوب، دیگر خطای آن رفع شده است، پس می­توان از آن به عنوان یک Master Node افزونه برای Master Nodeهای دیگر استفاده کرد.
مدیریت خطا: در شبکه ­های چندMaster Nodeی و در بحث مدیریت Master Nodeها این سؤال مطرح است که مدیریت Master Node معیوب از طریق Mobile Node انجام شود یا اینکه توسط دیگر Master Nodeهای شبکه صورت گیرد. توصیه می­ شود که این مدیریت توسط Mobile Node انجام گیرد، زیرا Master Nodeها نسبت به Mobile Node دید کمتری از شبکه دارند. از آنجا که مدیریت Master Node معیوب بر عهده­ Mobile Node است پس باید به محض معیوب شدن یک Master Node، گره Mobile Node از این قضیه آگاه شود. این آگاه­سازی توسط چک کردن فعالیت بدین صورت انجام می­گیرد که اگر بعد از گذشت مدت زمانی Master Node با Mobile Node ارتباط نداشته باشد، آنگاه Mobile Node می­فهمد که Master Node مورد نظر، معیوب شده است.Mobile Node بعد از باخبر شدن، یکی از سه کار مهم زیر را انجام می­دهد.

1. 1. یک Master Node افزونه را به Body Nodeهای متعلق به Master Node معیوب تخصیص می­دهد، بدین صورت که به تمام Body Nodeهای آن اطلاع می­دهد که داده­هایشان را به Master Node افزونه ارسال کنند.

1. 1. اگر هیچ Master Node افزونه­ای در شبکه نباشد، آنگاه Mobile Node با بهره گرفتن از تکنیک hand-off، بار Master Node معیوب را بین Master Nodeهای سالم تقسیم می­ کند. Master Nodeهای سالم نیز می­توانستند این تقسیم بار را انجام دهند اما با توجه به اینکه مدیریت Master Nodeها بر عهده­ Mobile Node است، توصیه می­ شود که تکنیک hand-off را Mobile Node انجام دهد، زیرا دید بهتری به شبکه دارد.

1. 1. اگر Master Node معیوب شده تنها Master Node موجود در شبکه باشد، آنگاه Mobile Node خود جایگزین Master Node معیوب می­ شود و اطلاعات را از کل Body Nodeهای شبکه می­گیرد. در این حالت Body Nodeها بعد از آگاهی از خرابی تنها Master Node موجود در شبکه، به فرمان Mobile Node، داده­هایشان را با بلوتوث به Master Node مجازی تعبیه شده در Mobile Node ارسال می­ کنند.

نتیجتاً در شبکه ­های چند Master Nodeی، Master Node معیوب توسط گره­های هم سطح یعنی دیگر Master Nodeها مدیریت نمی­ شود و این مدیریت خطا توسط گره بالایی صورت می­گیرد. بدین صورت که هر Master Node خطای خود را کشف می­ کند، سپس توسط پیامی Mobile Node را از این خطا آگاه می­ کند. در نهایت Mobile Node فرمان مناسب را به منظور مدیریت خطا صادر می­ کند.
خطاهای گذرا و متناوب: خطاهای گذرا دیگر تهدید برای Master Nodeها می­باشند. با توجه به اینکه در سیستم­های مختلف اکثر خطاها از نوع گذرا و متناوب می­باشند، لذا Master Nodeها باید قابلیت تحمل این نوع خطاها را داشته باشند. Master Nodeها در هر زمان باید آماده­ی دریافت، پردازش و ارسال اطلاعات باشند. در بحث Body Nodeها اگر یک Body Node از کار می­افتاد، سیستم یک رویداد را از دست می­دهد اما در بحث Master Nodeها اگر یک Master Node از کار بیافتد تمام رویدادهای مهم Body Nodeهایش از دست می­رود. که این قضیه حتی برای خطاهای گذرایی که برای مدت زمانی کوتاه رخ می­ دهند، صادق است.

کوان و همکارانش (۱۹۹۶) راستای زانو در صفحات ساجیتال و کرونال، زاویهQ و اختلاف طول پا را در ۲۴۶ سرباز ارتش اندازه‌گیری کردند و دریافتند والگوس زانو و زاویه Q بزرگ‌تر از ۱۵ درجه با آسیب‌های ناشی از پرکاری در اندام تحتانی ارتباط دارند [ ۴۳].
هان و فولداسپاگ^[۶۸] (۱۹۹۷) تحقیقی با عنوان زاویهQ و فعالیت بدنی روی ۳۲۹ ورزشکار انجام دادند. پس از ارزیابی زاویه Qاین آزمودنی‌ها مشخص شد اختلاف معنی‌داری در میزان زاویه Qپای راست و چپ وجود دارد و زاویه Q پای زنان بیش از مردان بود. زاویه Q ارتباط معنی‌داری باسابقه ورزشی فوتبالیست‌ها و شناگران داشت [۵۳ ].
کریویکاس^[۶۹] (۱۹۹۷) در یک مطالعه مروری عوامل آناتومیکی مرتبط با آسیب‌های ناشی از پر کاری را مورد بررسی قرارداد. وی آسیب‌های پرکاری را ناشی از فشارهای مکرری می‌داند که به عضله و استخوان واردشده و باعث تخریب آن‌ها می‌گردد. او عوامل موثر بر آسیب‌های پر کاری را به دو دسته عوامل داخلی و خارجی تقسیم می‌کند. او همچنین بیان کرد بر هم خوردن راستای اندام تحتانی مثل افزایش آنترورژن ران، افزایش زاویهQ، پیچش خارجی درشت نی، زانو ضربدری و پرانتزی از جمله عوامل آناتومیکی هستند که با آسیب‌های پر کاری در ارتباط‌اند [۷۲ ].
ون^[۷۰] و همکاران (۱۹۹۷) تحقیقی با عنوان راستای طبیعی اندام تحتانی و عوامل خطرزای آسیب‌های ناشی از استفاده بیش از حد در دوندگان انجام دادند و به بررسی راستای اندام تحتانی ۳۰۴ دونده ماراتون پرداختند. طی ۱۲ ماه تحقیق این پژوهشگران به بررسی ناهنجاری‌های پاشنه، زاویهQ، زانوی پرانتزی، زانوی ضربدری، اختلاف طول پاها و همچنین قوس‌های استخوانی پرداختند. نتایج پژوهش حاکی از ارتباط معنی‌دار میان این ناهنجاری‌ها با آسیب‌های ناشی از استفاده بیش از حد بود. پژوهشگران اعلام کردند ارتباط معنی‌داری میان قوس‌های استخوانی پای راست با آسیب شین اسپلینت، قوس‌های استخوانی پای چپ با آسیب‌های عضلات همسترینگ، والگوس پاشنه با آسیب‌های کمر، زاویهQ پای چپ با آسیب‌های مچ پا، زانوی پرانتزی با آسیب‌های مفصل ران و اختلاف طول پاها با آسیب‌های کمر، مچ و کف پا وجود دارد [۱۱۵ ].
ون و همکاران (۱۹۹۸) بار دیگر به تحقیق در مورد راستای طبیعی اندام تحتانی و ارتباط آن با آسیب‌های ناشی از استعمال بیش از حد در دوندگان پرداختند. آزمودنی‌ها شامل ۲۵۵ دونده ماراتون بود که سابقه آسیب آنان توسط پرسشنامه بررسی شد. این بار نیز این پژوهشگران به بررسی ناهنجاری‌های اندام تحتانی از جمله قوس‌های استخوانی، والگوس پاشنه، زاویهQ، زانوی پرانتزی و اختلاف طول پاها پرداختند. نتایج نشان داد ۹۰ نفر از آزمودنی‌ها دچار آسیب ناشی از استفاده مفرط بودند. ارتباط معنی‌داری میان افزایش قوس استخوانی با آسیب‌های زانو، افزایش والگوس پاشنه با آسیب‌های زانو و پا، افزایش زاویهQ با شین اسپلینت، زانوی پرانتزی با شین اسپلینت و اختلاف طول پاها با کلیه آسیب‌ها مشاهده شد [۱۱۶ ].
تیلر^[۷۱] و همکاران (۱۹۹۷) در یک مطالعه آینده‌نگر که بر روی دانشجویان تربیت بدنی انجام دادند به بررسی عوامل خطرآفرین در آسیب‌های اندام تحتانی پرداختند. آن‌ها تفاوتی بین انحراف لگن، نابرابر بودن طول پا، راستای زانو و راستای پشت پا در افراد سالم و آسیب‌دیده پیدا نکردند [ ۱۱۱].
ایلاهی و کوهل ^[۷۲](۱۹۹۸) به بررسی راستای اندام تحتانی و ارتباط آن با آسیب‌های ناشی از استفاده مفرط پرداختند. این محققین زاویهQ و اختلاف طول پاها را از عوامل اصلی مرتبط با ایجاد آسیب‌های ناشی از استفاده مفرط در اندام تحتانی می‌دانند. پژوهشگران مقالات علمی انگلیسی‌زبان را از سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۹۷ را مورد بازبینی قراردادند و عنوان کردند راستای غیرطبیعی اندام تحتانی عامل اصلی ایجاد این‌گونه آسیب‌ها است [۶۱ ].
نیلی ^[۷۳](۱۹۹۸) به بررسی عوامل خطرساز مرتبط با آسیب‌های اندام تحتانی پرداخت. وی ابراز می‌کند بیومکانیک غلط اندام تحتانی عامل اصلی در ایجاد آسیب‌های اندام تحتانی است. محقق محدودیت دامنه حرکتی مچ پا و مفصل ران، سستی مفصل، اختلاف طول پاها، کاهش یا افزایش قوس کف پا، افزایش زاویهQ، زانوی پرانتزی و ضربدری و ضعف عضلانی را سبب بروز صدمات در اندام تحتانی می‌داند [۹۰ ].
مورفی^[۷۴](۲۰۰۰) به نقل از گیلادی^[۷۵] و همکاران گزارش کرد افرادی که قوس پای بلند تری داشتند در مقایسه با افرادی که ارتفاع قوس پای کمتری داشتند بیشتر دچار استرس فرکچر در استخوان درشت نی، ران و پا شدند. همچنین به نقل از ویلیامز^[۷۶] و همکاران(۲۰۰۱) نیز گزارش کرد افرادی که ارتفاع قوس پای بیشتری داشتند به آسیب‌های مچ و پا بیشتر دچار شدند، در مقایسه افراد با قوس پای کمتر بیشتر به آسیب‌های بافت نرم و آسیب‌های زانو دچار شدند [۸۹ ].
هدرشیت^[۷۷] و همکاران (۲۰۰۰)، اثر زاویهQ را روی سینماتیک حرکت اندام تحتانی دوندگان مورد بررسی قراردادند. هدف پژوهشگران مشخص نمودن این موضوع بود که آیا افزایش زاویهQ بیش از ۱۵ درجه می‌تواند موجب افزایش اورژن مچ و چرخش داخلی درشت نی حین دویدن شود یا خیر. برای این امر تعداد ۳۲ نفر آزمودنی بدون سابقه آسیب شامل ۱۶ زن با دامنه سنی ۲۳ و ۱۶ مرد با دامنه سنی ۲۲ به طور تصادفی انتخاب شدند. آزمودنی‌هایی که زاویهQ پای راست آن‌ها ۱۵ درجه و یا کمتر بود با آزمودنی‌هایی که زاویهQ پای راست آن‌ها بیش از ۱۵ درجه بود در دو گروه جداگانه مقایسه شدند. حداکثر تغییرات زوایای هر مفصل ثبت گردید. نتایج نشان داد مقدار زاویهQ حداکثر میزان زاویه مفصل را حین دویدن افزایش نمی‌دهد. گروهی که زاویهQ بالایی داشتند حداکثر چرخش داخلی درشت نی را بعد از مرحله سکون پا نشان می‌دادند. محققین اعلام کردند عواملی به جز افزایش زاویهQ وجود دارد که موجب آسیب زانو می‌گردد [۵۷ ].
(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت nefo.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

بینون^[۷۸] و همکاران(۲۰۰۱) نیز در مطالعه آینده‌نگر که روی ۱۱۸ بازیکن فوتبال، هاکی و لاکروس انجام دادند رابطه‌ای بین عوامل آناتومیکی پا و آسیب مچ پا پیدا نکردند که با مطالعه بارت و همکاران(۱۹۹۳) همخوانی داشت [۳۴ ].
سودرمن^[۷۹] و همکاران (۲۰۰۱) در مطالعه آینده‌نگر که روی زنان فوتبالیست انجام دادند. زاویهQ را به عنوان عامل خطرآفرین برای آسیب پا^[۸۰] گزارش نکردند [۱۰۵ ].
ویلیامز^[۸۱] و همکاران (۲۰۰۱) در تحقیقی تحت عنوان الگوی آسیب و ساختار قوس در دوندگان به بررسی ارتباط ساختار قوس کف پایی و الگوهای بروز آسیب در دوندگان پرداختند. آزمودنی‌های این تحقیق را دو گروه ۲۰ نفره با ساختار قوس زیاد و کم تشکیل می‌دادند. این محققین الگوهای بروز آسیب را به داخلی/خارجی، استخوانی/بافت نرم و زانو/ مچ در هر دو گروه تقسیم کردند.نتایج تحقیق نشان داد که افراد دارای قوس زیاد، بیشتر دارای الگوی آسیب استخوانی، مچ و خارجی می‌باشند و افراد دارای قوس کم بیشتر دارای الگوی آسیب بافت نرم، زانو و داخلی می‌باشند. این محققین همچنین عنوان کردند بر اساس یافته‌های این پژوهش ساختار قوس زیاد و کم با الگوهای متفاوت آسیب در دوندگان همراه است [ ۱۱۷].
چاد هری^[۸۲] و همکاران (۲۰۰۳) و مک کلاپ و همکاران(۱۹۹۴) طی انجام مطالعات خود پی بردند که زاویه واروس/والگوس زانو بر بیومکانیک مفاصل اندام تحتانی و آسیب تأثیر بالینی می‌گذارد. راستای طبیعی واروس/والگوس قادر خواهد بود بر فشارهای برخوردی در مفاصل اندام تحتانی و گشتاور نیروی تحمیل‌شده بر زانو هنگام برخورد پا به زمین اثر کند [۳۹ ].
بورن^[۸۳] و همکاران (۲۰۰۳) به بررسی آینده‌نگر عوامل خطرآفرین درد بخش داخلی درشت نی در یک دوره ۱۲ ماهه پرداختند. آزمودنی‌های تحقیق آن‌ها ۱۲۲ مرد و ۳۶ زن بودند که دامنه حرکتی ران، اختلاف طول پا، دورسی فلکشن مچ، نوع کفش، راستای پشت پا^[۸۴] و راستای درشت نی آن‌ها اندازه‌گیری شد. ۱۲ مرد و ۱۱زن در طول دوره به درد بخش داخلی درشت نی مبتلا شدند. نتایج نشان داد هم چرخش داخلی و هم چرخش خارجی ران در افراد مبتلا به درد مذکور بیشتر است [۳۶ ].
مایکلسون^[۸۵] و همکاران (۲۰۰۳) در تحقیقی با عنوان ارتباط صافی کف پا و خطر وقوع آسیب در ورزشکاران نشان دادند که در ورزشکاران دانشگاهی وجود کف پای صاف باعث در معرض آسیب قرار گرفتن تدریجی اندام تحتانی نمی‌شود. همچنین استفاده از اورتز در ورزشکاران با کف پای صاف، برای جلوگیری از آسیب با توجه به اطلاعات حاصل از این تحقیق را نمی‌توان تأیید کرد [۸۷ ].
مک کلی و ایرلند^[۸۶](۲۰۰۳) اعلام کردند اگرچه ارتباط میان راستای غیرطبیعی و صدمات ورزشی مورد توجه و بررسی قرار گرفته است، ولی هنوز چگونگی تأثیر راستای آناتومیک غیرطبیعی بر عملکرد پویای اندام تحتانی و در معرض آسیب قرار دادن فرد مشخص نمی‌باشد [۸۳ ].
آکینبو^[۸۷] و همکاران (۲۰۰۴) تحقیقی در مورد ارتباط میان استوارتریت زانو و زاویهQ انجام دادند. آزمودنی‌های این تحقیق را ۴۰ نفر شامل ۱۰ مرد و ۳۰ زن تشکیل وی دادند که به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول شامل ۲۰ آزمودنی دچار استوارتریت بودند و گروه دوم نیز شامل ۲۰ نفر آزمودنی بود که سابقه درد و آرتروز در مفصل زانو نداشتند. نتایج نشان داد اختلاف معنی‌داری در زاویهQ گروه اول و دوم وجود دارد. همچنین رابطه مثبتی میان زاویهQ و شدت درد مشاهده شد [ ۳۰].
لان^[۸۸] و همکارانش (۲۰۰۴) ارتباط میان آسیب دوندگان و راستای اندام تحتانی را مورد بررسی قراردادند. ۸۷ دونده برای دوره زمانی ۶ ماهه در تحقیق آن‌ها شرکت کردند. آن‌ها گزارش کردند ۷۹ درصد دوندگان حداقل در یک پا آسیب را تجربه کردند. آن‌ها همچنین بیان کردند اختلاف معنی‌داری میان دورسی فلکشن پای راست، پرانتزی بودن پای راست و واروس پشت پای راست با سندروم درد کشککی-رانی بین گروه آسیب‌دیده و سالم وجود دارد [۸۰ ].
تحقیقات لی^[۸۹] (۲۰۰۵) نشان داد که آسیب‌هایی که در اثر استفاده بیش از حد از اندام تحتانی به وجود می‌اید اغلب مربوط به تکرار اضافه‌بار و به ویژه توانایی جذب شوک در پاها می‌باشد، به نظر می‌رسد این توانایی جذب شوک در پا مربوط به ساختار پا و به خصوص ارتفاع قوس طولی داخلی باشد [۷۳ ].
برنز^[۹۰] و همکاران(۲۰۰۵) در تحقیقی با عنوان نوع پا و آسیب‌های بیش تمرینی در ورزشکاران سه گانه نشان دادند که ورزشکارانی که دارای پای سوپینیشن و قوس زیاد هستند، احتمال وقوع آسیب بیش تمرینی در آن ها بیشتر است [۳۷ ].
در تحقیقی که کندی^[۹۱] و همکارانش(۲۰۰۵) با عنوان صدمات پا و مچ پا در دونده‌های نوجوان انجام دادند به این نتیجه رسیدند که دفورمیتی های آناتومیکی اندام تحتانی از عوامل تأثیرگذار بر بروز صدمات پا و مچ پا می‌باشند و به عارضه کف پای صاف به عنوان یکی از این فاکتور‌ها تاکید شده است. [۶۸ ].
باتلر^[۹۲] (۲۰۰۶) نشان داد: دوندگانی که دارای قوس زیاد یا کم هستند، نسبت به دوندگان با قوس طبیعی مستعد به آسیب بیش تمرینی در اندام تحتانی خود هستند. این عوامل احتمالاً به دلیل افزایش باری است که دوندگان با قوس زیاد و در مرحله تماس با زمین حرکت انتهایی کف پا بیشتر است، نسبت به افراد با قوس زیاد که فشار بیشتری به پا وارد می‌شود [۳۸ ].
یانیو^[۹۳] (۲۰۰۶) به مقایسه ناهنجاری‌های اندام تحتانی در فوتبالیست‌ها و بازیکنان تنیس پرداخت. در این مطالعه ناهنجاری‌هایی از قبیل زانوی ضربدری، زانوی پرانتزی، زاویه Q و افت ناوی را در دو گروه مقایسه کرد، آزمودنی‌های این تحقیق شامل ۱۰۶ بازیکن فوتبال و ۶۸ بازیکن تنیس ۲۱-۱۰ ساله بود، نتایج پژوهش نشان داد زانوی پرانتزی در بازیکنان فوتبال به صورت معنی‌داری بیشتر از تنیس‌بازان بود، همچنین ارتفاع استخوان ناوی در بازیکنان فوتبال بیشتر از تنیس‌بازان بود، و در زانوی ضربدری بین دو گروه تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد [۱۱۸].
پوکری^[۹۴] و همکارانش(۲۰۰۷) به بررسی زاویهQ و شیوع آسیب‌های زانو ۱۰۰ دونده پرداختند. آن‌ها گزارش کردند ۵۱ درصد دوندگان دارای سابقه آسیب زانو بودند. همچنین مشاهده کردند ۶۷ درصد دوندگانی که زاویهQ غیرطبیعی دارند از آسیب زانو رنج می‌برند [ ۹۹].
همیل^[۹۵] و همکاران (۲۰۰۸) در یک تحقیق آینده‌نگر به مطالعه کشیدگی ایلیوتیبیال باند در دوندگان پرداختند. که هدف از این تحقیق بررسی کشیدگی ایلیوتیبیال باند و اثر سندروم ایلیوتیبیال باند بر آن به عنوان یک عامل اثرگذار بود. نتایج نشان داد که میزان کشیدگی در افراد دارای سندروم ایلیوتیبیال باند نسبت به گروه کنترل به طور معنی‌داری بیشتر بود [ ۵۴].
لطافت کار و همکاران (۲۰۱۳) در تحقیقی به مطالعه ارتباط بین ناهنجاری کف پای صاف با زاویهQ و درد زانو پرداختند. آزمودنی‌های این تحقیق شامل ۲۰ کشتی‌گیر تیم ملی ایران با میانگین سن ۱۹ سال، وزن ۷۰ کیلوگرم و قد ۱۷۳ سانتیمتر بودند. نتایج نشان داد که ارتباط معنی‌داری بین ناهنجاری کف پای صاف و درد زانو، افزایش زاویهQ و درد زانو در پای برتر و افزایش زاویهQ با ناهنجاری کف پای صاف در پای برتر وجود دارد [ ۷۵].
دانشمندی و همکاران (۱۳۸۵) در تحقیقی تحت عنوان بررسی مقایسه‌ای راستای طبیعی زانوها و ارتباط آن با صدمات ورزشی در ورزشکاران تفاوت میان ساختار زانوها در رشته‌های مختلف ورزشی و ارتباط آن با صدمات ورزشی را مورد بررسی قرارداد. آزمودنی‌ها به تفکیک شامل ۲۰ فوتبالیست، ۲۰ والیبالیست، ۲۰ شناگر قورباغه، ۲۰ تکواندوکار و ۲۰ غیر ورزشکار بودند.محقق در این پژوهش زانوی ضربدری و زانوی پرانتزی را به وسیله کولیس و زاویه Q را با بهره گرفتن از گونیامتر اندازه‌گیری کرد، مهم‌ترین نتایج این تحقیق از این قرار بود : فوتبالیست‌ها و تکواندوکاران هر کدام با نرخ شیوع ۷۵ % زانوی پرانتزی و شناگران قورباغه با نرخ شیوع ۴۰ % زانوی ضربدری بیش‌ترین میزان ناهنجاری از لحاظ ابتلا به زانوی پرانتزی و زانوی ضربدری در گروه‌های مختلف را به خود اختصاص دادند و همچنین مشخص شد زاویه Q تکواندوکاران (۸۵/۹ درجه) از تمام گروه‌ها کمتر و زاویه Q پای شناگران (۳/۱۴ درجه) از همه بیشتر بوده است [۹۱،۸].
رحیم‌پور (۱۳۸۵) به بررسی زاویه Q و شیوع ناهنجاری‌های اندام تحتانی در ورزشکاران زن نخبه چند رشته ورزشی پرداخت، که آزمودنی‌های این پژوهش شامل ۲۵ نفر دو و میدانی کار، ۲۵ نفر بدمینتون باز، ۳۰ نفر هندبالیست و ۳۰ والیبالیست بود ، دامنه سنی آزمودنی‌ها ۱۵ تا ۳۰ سال بود، در این پژوهش زاویه Q با گونیامتر و زانوی ضربدری و پرانتزی با کولیس اندازه‌گیری شد، و مشخص شد که بیش‌ترین زانوی پرانتزی در دو و میدانی کاران و کمترین مقدار آن در والیبالیست‌ها بود، همچنین بیش‌ترین مقدار زانوی ضربدری در والیبالیست‌ها و کمترین آن در دو و میدانی کاران بود. بیش‌ترین زاویه Q در ورزشکاران هندبال و کمترین مقدار در بدمینتون بازان بود [۱۱].
امامی و همکاران (۱۳۸۶) در تحقیق در زمینه ارتباط زاویهQ با درد قدامی زانو بر روی ۱۰۰ نفر (۴۴مرد،۵۶زن) بیمار دارای اختلالات پاتلوفمورال و ۱۰۰ نفر (۵۰مرد،۵۰زن) به عنوان گروه کنترل با زاویه متوسط Q انجام شد. در این تحقیق آن‌ها بیان کردند که میان زاویه Q دو گروه اختلاف معنی‌داری وجود دارد. نتایج تحقیق نشان داد که بیماران با درد قدامی زانو زاویه Q بزرگ‌تری به نسبت افراد سالم دارند [۴۹ ].
امینی (۱۳۸۶) در تحقیقی با عنوان راستای غیرطبیعی اندام تحتانی و سابقه آسیب‌دیدگی زانو به بررسی زانوی پرانتزی، زانوی ضربدری، زاویه Q،طول پا و استخوان ناوی ۲۰ مرد ورزشکار باسابقه آسیب‌دیدگی و ۲۰ ورزشکار سالم پرداخت. نتایج وی نشان داد میان مقادیر مربوط به اختلالات طول دو پا و افت استخوان ناوی ورزشکاران آسیب‌دیده و سالم تفاوت معنی‌داری وجود دارد، و بین مقادیر زانوی ضربدری، زانوی پرانتزی و زاویه Q در دو گروه اختلاف معنی‌داری وجود ندارد [۲ ].
ساکی (۱۳۸۸) در تحقیقی که بر روی راستای اندام تحتانی و ارتباط آن با آسیب لیگامنت قدامی پرداخت ، در این تحقیق که بر روی ۲۰ زن ورزشکار و ۲۰ زن آسیب‌دیده انجام شد، نشان داد که بین افت استخوان ناوی، هایپراکستنشن زانو، سستی مفصلی و پیچش درشت نی اختلاف معنی‌داری در دو گروه وجود دارد. همچنین او بیان نمود بین افت استخوان ناوی، هایپراکستنشن زانو، سستی مفصلی و پیچش استخوان درشت نی و آسیب لیگامنت قدامی ارتباط معنی‌داری وجود دارد. در نهایت او بیان کرد که ورزشکاران آسیب‌دیده بین سستی عمومی بدن و افت استخوان ناوی ارتباط پیش بین معنی‌داری را با آسیب مذکور داشته‌اند [۱۴ ].
همچنین قیطاسی و همکاران (۱۳۸۸) به بررسی راستای غیرطبیعی اندام تحتانی و ارتباط آن با آسیب لیگامانی و مینیسک ۷۵ کشتی‌گیر آزادکار پرداخت. نتایج نشان داد میان بر هم خوردن راستای طبیعی اندام تحتانی با آسیب لیگامانی مفصل زانو ارتباط وجود دارد [۲۲ ].

مطالعات انجام‌شده در زمینه ارتباط ویژگی‌های آنتروپومتریکی با آسیب‌های ورزشی

پیتر و زمپر^[۹۶] (۱۹۹۷) در تحقیقی بر روی کودکان و نوجوانان تکواندوکار گزارش کردند، که ورزشکاران با وزن سنگین‌تر بیشتر دچار آسیب‌دیدگی می‌شوند [۹۷]. پیتر و برکادس^[۹۷] (۱۹۹۷) در یک مطالعه آینده‌نگر گزارش کردند که با افزایش وزن آسیب‌دیدگی در تکواندوکاران جوان افزایش می‌یابد [۹۶]. باکوس^[۹۸] و همکاران (۱۹۹۸) طی تحقیقی آینده‌نگر گزارش دادند که جوانان پسر فوتبالیستی که قد آن‌ها از ۱۶۵ سانتیمتر بلندتر است، بیشتر در معرض آسیب می‌باشند [۳۲ ]. ورال^[۹۹] و همکاران (۲۰۰۱) در تحقیقی بر روی فوتبالیست‌های لیگ استرالیا، به این نتیجه رسیدند که میانگین سن و وزن افراد آسیب‌دیده بیشتر از میانگین سن و وزن افراد بدون آسیب و میانگین قد افراد آسیب‌دیده کمتر از میانگین قد افراد آسیب ندیده است [۱۱۳ ]. ارچارد^[۱۰۰] (۲۰۰۱)، در مطالعه‌ای گزارش داد که فوتبالیست‌هایی که قد آن‌ها از ۱۸۲ سانتیمتر کمتر است، شیوع آسیب‌های عضلات چهار سر آن‌ها بیشتر است [۹۵ ]. مالیاراس^[۱۰۱] و همکاران (۲۰۰۶)، تأثیر ویژگی‌های پیکری را بر روی آسیب‌های تاندون کشکک ۱۱۳ والیبالیست مرد و زن بررسی کردند. آن‌ها ارتباط معنی‌داری را میان آسیب‌های کشککی و وزن سنگین تر، شاخص توده بدنی بیشتر، دور کمر و لگن بزرگ‌تر و نسبت کمر به لگن بیشتر در میان والیبالیست‌های مرد گزارش دادند اما ارتباط معنی‌داری را میان ویژگی‌های پیکری زنان والیبالیست و آسیب کشککی آن‌ها نیافتند [۸۲ ]. مکلاتچی^[۱۰۲] و همکاران (۲۰۰۶) تحقیقی با عنوان بررسی عوامل خطر آسیب روی ۱۶۹ نفر فوتبالیست دبیرستانی انجام دادند. در این تحقیق قد، وزن و سابقه آسیب قبلی ورزشکاران ثبت گردید. ورزشکاران دارای وزن اضافی بیشتر دچار آسیب شده بودند. غمگین (۱۳۸۲) در پژوهش خود با عنوان بررسی ارتباط ناهنجاری‌های وضعیتی با برخی از ویژگی‌های آنتروپومتریکی در دانش‌آموزان به این نتیجه رسید که عوامل آنتروپومتریکی مانند طول قد نشسته و طول کف پا نمی‌توانند در ایجاد ناهنجاری‌های بدنی نقشی داشته باشند. ولی عواملی چون وزن بدن، طول قد ایستاده و طول ارتفاع پایین‌تنه در ایجاد برخی ناهنجاری‌های بدنی دخالت دارند [۱۹]. خواب‌نما (۱۳۸۸) در تحقیق خود به بررسی رابطه بین ویژگی‌های انتروپومتریک و بروز انواع آسیب‌های ورزشی در ۳۴ جودوکار مرد نخبه ایران پرداخت. نتایج نشان داد، بین اندازه قطر آرنج و بروز آسیب مفصلی-لیگامانی در مردان جودوکار نخبه رابطه معنی‌داری وجود دارد. همچنین بین شاخص توده بدن و بروز آسیب پوستی و مفصلی-لیگامانی و نیز بین توده بافت چربی و آسیب مفصلی ارتباط معنی‌داری وجود دارد [۷]. رفیعی شهرکی (۱۳۸۸) در تحقیقی بر روی کاراته‌کاران لیگ برتر به این نتیجه رسید که بین عوامل دموگرافیکی آزمودنی‌های مورد مطالعه در تحقیق خود مانند سن، وزن و سطح مهارت و میزان بروز آسیب رابطه معنی‌داری وجود ندارد [۱۳].

مطالعات انجام‌شده در زمینه ارتباط ویژگی‌های آنتروپومتریکی با ناهنجاری

ون بروم و همکاران (۱۹۹۸) در تحقیق خود گزارش کردند که عامل اصلی که باعث ایجاد کف پای صاف اکتسابی می‌شود اضافه‌وزن و اختلال در رباط‌های حمایت‌کننده کف پا می‌باشد. جروش و همکاران (۱۹۹۸) در تحقیقی تحت عنوان ناهنجاری‌های دانش‌آموزان که بر روی ۳۴۵ دانش‌آموز آلمانی انجام دادند رابطه معنی‌داری بین صافی کف پا با قد و وزن به دست نیاوردند.
بوردین و همکاران (۲۰۰۱) در پژوهشی تحت عنوان پای چنگالی و شاخص‌های چاقی و اضافه‌وزن در دانش‌آموزان ابتدایی با دامنه سنی ۹ تا ۱۰ سال به این نتیجه رسیدند که دانش‌آموزان دارای اضافه‌وزن و چاق بیشتر دچار عارضه کف پای صاف می‌شوند. [۳۵ ]. اوستوکا و همکاران (۲۰۰۳) اظهار داشتند که ارتفاع قوس کف پایی با اضافه‌وزن ارتباط مستقیم دارد. کایانو (۲۰۰۳) نیز در تحقیقی تحت عنوان بررسی عملکرد دینامیک قوس داخلی پا، با بررسی‌های همه‌جانبه روی عوامل تأثیرگذار بر افزایش و کاهش این قوس، در نهایت به این نتیجه رسید که تغییرات دینامیک قوس داخلی کف پا تحت شرایط پیچیده و با تعامل زیاد بین وزن بدن، ساختار استخوان‌ها، لیگامنت ها و نیروهای عضلات قرار دارد.
کیشالی^[۱۰۳] و همکاران (۲۰۰۴) به بررسی میزان زاویهQ میان فوتبالیست‌ها و تکواندوکاران نخبه پرداختند. هدف این پژوهش مشخص کردن زاویهQ پای راست و چپ زنان و مردان فوتبالیست و تکواندوکار در دو حالت ایستاده و خوابیده بود.آزمودنی‌های این تحقیق شامل ۶۴ زن ورزشکار و ۱۶ مرد ورزشکار با دامنه سنی ۱۸ سال بود. پژوهشگران دریافتند مقادیر زاویهQ پای راست و چپ در مردان و زنان رابطه معنی‌داری با قطر کندیل های ران، قطر تکمه بزرگ، وزن بدن، قد و محیط عضلات دارد. علاوه بر این مشخص شد زاویهQ رابطه معنی‌داری با طول ران و طول درشت نی دارد. از دیگر یافته‌های تحقیق این بود که علاوه بر ارتباط میان زاویهQ با طول درشت نی،وزن، قد و طول ران با اختلاف طول پاها نیز ارتباط معنی‌داری وجود دارد [۷۰ ].
آتاتورک^[۱۰۴] (۲۰۰۴) تحقیقی تحت عنوان بررسی ارتباط برخی ابعاد آنتروپومتریک با کف پای صاف و گود که بر روی ۵۱۶ نفر (۲۲۳ مرد و ۲۶۳ زن ) با دامنه سنی ۱۸ تا ۸۳ سال که در آنکارا زندگی می‌کردند انجام داد. نتایج نشان داد ارتباط معنی‌داری بین کف پای صاف و گود با وزن، قد، طول کف پا و عرض متاتارسال وجود ندارد و تنها بین عرض پاشنه با کف پای صاف ارتباط معنی‌داری مشاهده شد [۳۱]. دشت نورد (۱۳۶۹) در پژوهشی تحت عنوان بررسی آناتومیکال و بیومکانیکال قوس‌های کف پا با تحقیق بر روی ۲۱۷ نفر (۱۴۸ زن و ۶۹ مرد) به این نتیجه رسید که وضعیت کف پا با وزن رابطه مستقیم دارد و هر چه وزن بیشتر باشد شیوع ناهنجاری کف پای صاف بیشتر است. هنری (۱۳۷۲) در پژوهشی با عنوان بررسی ناهنجاری‌های وضعیتی دانش‌آموزان ورزشکار پسر سراسر کشور به این نتیجه رسید که بین قد با لوردوز گردنی و کف پای صاف ارتباط معنی‌داری وجود دارد. وی همچنین بیان کرد بین وزن و کف پای صاف هم ارتباط معنی‌داری وجود دارد [۲۸]. نجف زاده (۱۳۷۶) در پژوهشی با عنوان ناهنجاری‌های استخوان‌بندی دانش‌آموزان پسر به این نتیجه رسید که بین قد و زانوی پرانتزی ارتباط معنی‌داری وجود دارد. او همچنین بین تیپ بدنی و زانوی پرانتزی، زانوی ضربدری و کف پای صاف هم ارتباط معنی‌داری مشاهده کرد. [۲۷]. ایران دوست (۱۳۷۷) در پژوهشی تحت عنوان بررسی وضعیت قامت دانش‌آموزان دختر و پسر استان قزوین به این نتیجه رسید که بین وزن با ناهنجاری زانوی ضربدری در هر دو گروه ارتباط معنی‌داری وجود دارد.بین قد با ناهنجاری زانوی پرانتزی در پسران ارتباط معنی‌داری وجود دارد. وی همچنین بین قد و زانوی ضربدری در دختران ارتباط معنی‌داری مشاهده کرد [۳]. غمگین (۱۳۸۲) در پژوهش خود با عنوان بررسی ارتباط ناهنجاری‌های وضعیتی با برخی از ویژگی‌های آنتروپومتریکی در دانش‌آموزان به این نتیجه رسید که بین وزن بدن با ناهنجاری زانوی ضربدری و کف پای صاف ارتباط معنی‌داری وجود دارد. همچنین بین طول قد و طول اندام تحتانی با زانوی پرانتزی ارتباط معنی وجود دارد. [۱۹].

جمع‌بندی

با نگاهی به تحقیقات گذشته و نتایج حاصل از آن‌ها پی می‌بریم که بیشتر تحقیقات در زمینه ارتباط ناهنجاری با آسیب در رشته‌های ورزشی مختلف صورت گرفته است و کمتر به ارتباط ابعاد آنتروپومتریک با آسیب و یا ارتباط ناهنجاری با ابعاد آنتروپومتریک پرداخته شده است. و تحقیقات صورت گرفته به ویژه در داخل کمتر به رشته دو و میدانی توجه کرده‌اند و تحقیقات صورت گرفته در خارج از کشور هم اکثراً به ارتباط ناهنجاری‌های اندام تحتانی با آسیب اشاره‌کرده‌اند و کمتر موردی پیدا می‌شود که نوع آسیب را گزارش کرده باشد و صرفاً به ارتباط ناهنجاری با آسیب به طور کلی اشاره‌کرده‌اند که هدف پژوهش حاضر اشاره دقیق‌تر ارتباط ناهنجاری با تک‌تک آسیب‌های شایع دوندگان می‌باشد. از سوی دیگر در اکثر تحقیقات صورت گرفته در زمینه ارتباط ابعاد آنتروپومتریک با آسیب فقط سن، وزن و قد به عنوان ابعاد آنتروپومتریک در نظر گرفته شده است و کمتر توجهی به سایر ابعاد آنتروپومتریک مثل طول و عرض اجزای تشکیل‌دهنده اندام تحتانی شده است تا ارتباط آن‌ها را با آسیب و ناهنجاری اندام تحتانی بسنجند که دیگر هدف پژوهش حاضر سنجش این ارتباط خواهد بود.
فصل سوم
روش‌شناسی پژوهش

فصل سوم: روش شناسی پژوهش

مقدمه

در این فصل،پژوهشگر به توصیف روش پژوهشی می‌پردازد و موضوعاتی همچون جامعه و نمونه آماری، روش انجام پژوهش، نحوه گردآوری اطلاعات، ابزار و وسایل اندازه‌گیری، روش‌های اندازه‌گیری متغیرها و روش‌های آماری مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرند.

طرح پژوهش

پژوهش حاضر از نوع تحقیقات همبستگی بوده که داده‌های آن به صورت میدانی و اندازه‌گیری‌های کمی جمع‌ آوری شده است. برای جمع آوری آسیب های ورزشی از روش گذشته نگر^[۱۰۵] و به صورت مقطعی در یک بازه زمانی دو ساله استفاده شده است.

جامعه و نمونه آماری پژوهش

جامعه آماری این پژوهش را تمامی دوندگان مرد شرکت‌کننده در مسابقات دو و میدانی آغاز فصل کشور در سال ۹۳ تشکیل می‌دادند که ۶۰ نفر از آن‌ها که در رشته‌های سرعت(۳۰نفر) ، نیمه استقامت(۱۵ نفر) و استقامت(۱۵ نفر) فعالیت داشتند به عنوان نمونه انتخاب شدند.

پروتکل: